23 april 2019


23 april – 12:15 uur. Het leek een normale dinsdag te worden, met mooi weer, dat dan weer wel. Vanmorgen ben ik naar het nieuwe huis geweest, ik heb het laten zien aan mijn oma en tante. Ik voelde een menstruatie achtig gevoel. Snapte er geen bal van, want ik dacht dat ik vorige week ongesteld was geweest. Het was kort, korter dan normaal, en het bloed wat ik verloor was minimaal. Ik heb het wel vaker, dus maakt me niet te druk. Ik ga naar huis en neem een paracetamol.

Als ik thuis kom voel ik dat ik bloed verlies. Ik loop naar de badkamer om mijn ondergoed te vervangen en dan gebeurt het. Alsof iemand een kraan openzet, overal ligt bloed. Ik snap er niets van, wat is dit?! Zoveel! Ik pak een handdoek en wil deze nat maken en dan valt het op de grond.

Ik verstijf, en weet meteen wat er aan de hand is. Je voelt het, aan alles. Je wéét gewoon wat daar ligt. Ik bel direct de verloskundige, en ze staat me meteen te woord, ze vraagt een aantal dingen en legt mij dan uit wat er is gebeurt. Dat dit heel veel vrouwen overkomt. Ze vraagt of ik alleen ben en zegt dat ik rustig moet gaan zitten. Ik ben ”alleen”, de kindjes zijn er wel maar hebben niets door gelukkig. Lola zit op de bank, Joe speelt in de tipi tent. Ik zet te TV voor Lola aan en de verloskundige zegt dat ik Danny moet bellen. Ik doe het, allemaal op een soort van automatische piloot. Danny komt meteen naar huis maar hij moet altijd nog 1 tot 1,5 uur rijden. Ondertussen leg ik de kids op bed en besluit het ”vruchtje” op de grond te laten liggen, hoe luguber ook. Ik denk dat het belangrijk is dat Danny het ziet, misschien begrijpt hij het dan beter.

Als hij thuis komt en het ziet, schrikt ie zich rot. ”Het lijkt wel een CSI scene hier Naat!” Hij is ”blij” dat hij het gezien heeft. Mannen moeten vaak echt iets zien voor ze het echt geloven en zich er iets bij voor kunnen stellen, die van mij wel in ieder geval. De rest van de dag houd ik krampen.

Een derde kindje was niet iets wat nú op onze planning stond, voor zover je het überhaupt kunt plannen. Ik hoef jullie niet te vertellen hoe dit heeft kunnen gebeuren, dat weten we allemaal. Ondanks dat het niet iets was waar we nu mee bezig waren, kozen we er wel voor om alles op zijn beloop te laten. Dit kindje was meer dan welkom geweest. Ik vond het een mega heftige ervaring, ook al is dit de tweede keer dat mij dit overkomt, de eerste keer was heel anders. Eind januari ben ik geopereerd aan mijn baarmoeder en toen zeiden ze mij al dat een eventuele 3e zwangerschap niet vanzelf zou gaan. En nu dit. Ik heb twee gezonde, jonge kindjes waar ik heel dankbaar voor ben maar er is wel verdriet, wat er ook gewoon mag zijn. De afgelopen week wilde ik het liefst in mijn bed liggen, vooral geen mensen zien en me volstoppen met chocola en snoep. Dat heb ik ook gewoon gedaan. Gehuild en gezeurd. Ik ben boos geweest, verdrietig en bang. Heeft allemaal geholpen. Vanmorgen werd ik wakker en dacht; oké Naat, nieuwe week, nieuwe kansen. Laten we werken aan dit lijf door er goed voor te zorgen en (op tijd) rust te nemen. Ik wil niet zielig gevonden worden door dit verhaal, ik vind het zelfs vreselijk eng om het te delen. Waarom? Geen idee. Ik vind het moeilijk om erover te praten, daarom helpt het voor mij om erover te schrijven. Ik vind wel dat het goed is om over te vertellen, jullie zien veel van ons en dit hoort er ook bij. Ik merk nog steeds dat het een taboe is en dat niet iedereen de begrip toont welke je hoopt te krijgen wanneer je dit overkomt.

Dit was de dus reden waarom het dus wat rustiger was en en misschien nog wel even gaat zijn overal. De reden dat ik me niet goed voelde van de week.

Bedankt voor het lezen, veel liefs van mij.

Laat een reactie achter op Ewa Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

31 reacties

  1. Ineke
    29 april 2019

    Wat ben jij ook een powervrouw! Dikke knuffel❤

  2. Miranda
    29 april 2019

    Aaaaaw, het zit je ook niet mee.
    Heel veel sterkte ❤️

  3. Jori
    29 april 2019

    Jeetje, wat heftig, maar wat knap en sterk hoe jij dit beschrijft… heel veel sterkte en liefde voor jullie.

  4. Miranda
    29 april 2019

    Aaaw, het zit je ook niet mee.
    Heel veel sterkte ❤️

  5. Naomi
    29 april 2019

    Jeetje wat heftig en verdrietig! Veel sterkte! En fijn en dapper dat je dit deelt!

  6. Kim
    29 april 2019

    Jeetje wat heftig! Heel veel sterkte!!

  7. Ewa
    29 april 2019

    Wat heftig, ik vind het heel knap hoe je het beschrijft. Sterkte de komende tijd voor jullie! Liefs

  8. Lianne
    29 april 2019

    Jeetje! Wat heftig! Sterkte ❤️

  9. Suus
    29 april 2019

    Onwijs veel respect voor jou! Dat je dit zo open deelt en zo’n sterke en krachtige vrouw bent! Heel veel sterkte en blijf vooral doen wat voor jullie goed voelt!

  10. Carolien
    29 april 2019

    Jeetje wat heftig voor jullie zeg! Groot gelijk dat je dan even de tijd neem! Veel sterkte en een dikke knuffel!

  11. Milou
    29 april 2019

    Wat ontzettend dapper en knap dat je dit durft te delen! Maar wat moet dit heftig zijn voor jou en Danny zeg… Heel veel sterkte de komende tijd! Liefs, Milou

  12. 29 april 2019

    Wow wat heavy om zo te lezen. Zelf nog nooit een miskraam gehad, dus geen idee hoe dat voelt. Maar hoe erg moet dat wel niet schrikken zijn geweest. Neem idd rustig je tijd, sowieso, niks moet en lekker alles op je eigen tijd doen.

  13. Steffie Floren
    29 april 2019

    Wat ontzettend heftig voor jullie! Heel veel sterkte. Geniet van je mooie gezin en denk optijd aan jezelf!

  14. Bianca
    29 april 2019

    Wat heftig, maar zo mooi hoe je erover schrijft! En het is goed om te delen. Heel veel sterkte samen gewenst

  15. Nathalie
    29 april 2019

    Wat schrikken… Hele dikke knuffel voor jullie!

  16. Anouk
    29 april 2019

    Ik wil je alleen maar sterkte wensen. Wat ben jij stoer dat je dit deelt! Veel liefs

  17. Monique
    29 april 2019

    Jeetje lief mens, wat ben je toch eerlijk!! En wat heftig dat je dit opnieuw mee hebt gemaakt, verschrikkelijk ….. zoveel respect voor jou en jullie .. neem de tijd voor jezelf en als je volgers echt volgers zijn, dan waarderen ze je stilte op instagram . Heel veel begrip voor. Veel sterkte , knuffel !!!

  18. Moniquex
    29 april 2019

    Jeetje lief mens, wat ben je toch eerlijk!! En wat heftig dat je dit opnieuw mee hebt gemaakt, verschrikkelijk ….. zoveel respect voor jou en jullie .. neem de tijd voor jezelf en als je volgers echt volgers zijn, dan waarderen ze je stilte op instagram . Heel veel begrip voor. Veel sterkte , knuffel !!!

  19. Nicole
    29 april 2019

    Wat kan jij goed je emoties omschrijven. Hoe heftig. Zelf ook een miskraam gehad. Die datum zal ik ook nooit vergeten waarop ik hetzelfde meemaakte op de wc. Het was onwerkelijk. Helaas verloor ik niet alles en moest na anderhalve week een curratage. Het moment waarop ik te horen kreeg dat het niet schoon was… vreselijk. Dan kon je het nog niet afsluiten. Sterkte met het verdriet. Wat er zeker mag zijn.

  20. Julia
    29 april 2019

    Heel veel sterkte! Wat vreselijk voor jullie!

  21. Marijke
    29 april 2019

    Jeetje wat heftig en wat knap dat je dit deelt! Heel veel sterkte! Liefs

  22. Stephanievelk
    29 april 2019

    ❤ Herkenbaar! En heel knap dat je erover schrijft! Lucht ook vast een beetje op. Sterkte.. En geef het een plaatsje!

  23. Kristel
    29 april 2019

    Wat knap/moedig/mooi dat je dit deelt. Ik las het met tranen in mijn ogen. Ik wens je veel kracht en sterkte!❤️

  24. Elclair
    29 april 2019

    Wat heftig voor jullie! Heel moedig van je om dit zo te delen! Heel veel sterkte❤️ Ik zou proberen dankbaar te zijn voor alle dingen die jullie hebben en vol goede moed weer verder te gaan hoe moeilijk dat ook zal zijn! Je bent een sterkte dappere moeder!
    Veel liefs Claire

  25. celine
    1 mei 2019

    wauw, wat heftig, heel veel sterkte. Neem je tijd♥

  26. Katinka
    2 mei 2019

    Jeetje meid, wat heftig. Ik volg je eigenlijk een beetje in stilte, maar wil toch nu wel even reageren. Vind het echt zo bijzonder dat je dit deelt. Lijkt me heel heftig, en ik wil je dan ook veel sterkte wensen. Liefs