”Being a young mom” – Carmen

In het rubriek: ‘Being a young mom’ stel ik jullie iedere week voor aan een jonge mama die mij inspireert! Ik vind het super leuk om dit onderwerp wat positieve aandacht te geven. Dus weg met alle negatieve aandacht rondom dit onderwerp want ‘Being a young mom rocks!’

Deze week stel ik jullie voor aan Carmen. Zij raakte onverwacht zwanger op haar 21e. Het kindje was meer dan welkom, maar zo dacht helaas niet iedereen erover..

Toen ik achter mijn zwangerschap kwam schrok ik eventjes, maar dat was meer omdat ik er niet echt een juist moment voor uitgezocht had. Ik was aan het werk, en haalde in me pauze even een broodje en een zwangerschapstest.. Op het toilet op m’n werk deed ik de test, puur omdat ik over tijd was maar helemaal niet het idee had dat ik zwanger zou zijn. Toen dat wel zo bleek te zijn was het kindje houden een ding wat zeker is. We wisten dat we het kindje iets te bieden hadden en waren al bezig met het kopen van een huis. Allebei een goed inkomen en mijn werk met kinderen maakte dat we daar geen twijfels over hadden.

Ik heb altijd de wens gehad jong moeder te worden, maar als ik het had kunnen plannen had ik gewacht tot we écht alles op orde hadden met betrekking tot het huis etc. Het heeft toch wel wat stress en zorgen met zich mee gebracht waardoor het begin van mijn zwangerschap totaal aan mij voorbij is gegaan..

De koop van ons huis heeft best wel wat stress en zorgen met zich mee gebracht waardoor het begin van mijn zwangerschap een beetje aan me voorbij is gegaan. Ook heb ik een hele nare ervaring gehad op mijn werk toen ik aangaf zwanger te zijn, waardoor ik al snel van mijn roze wolkje afgekickt werd. Ik werkte op een kinderdagverblijf in Amsterdam zuid. Ik gaf aan in verwachting te zijn en ze wilde toen eigenlijk zo snel mogelijk het bedrijf uit hebben. Er is me zelfs gevraagd of ik een abortus zou willen overwegen, want moeder worden kon altijd nog en carrière maken kon ik maar beter nu doen nu ik nog jong was. Mijn werkgeefster heeft mij bedreigd, mijn collega’s tegen me op gezet en ervoor proberen te zorgen dat de koop van ons huis niet door zou gaan.

Ik ben na alle bedreigingen etc nog naar mijn werk gegaan, tot ik op een gegeven moment in huilen uit barstte op mijn groep. Ik ben toen hardhandig uit het gebouw gezet, en kreeg daarna het verwijt me niet professioneel te hebben opgesteld. Door bovenstaande en gezondheidsklachten ben ik toen de ziektewet in gegaan, naar mijn werk terug na alles wat mijn werkgeefster gezegd en gedaan had kon ik niet meer. Mijn contract liep na een paar maanden af. Ik heb na dit allemaal gebeurde hulp gezocht bij het juridisch loket, ik had alle bewijzen van bedreigingen zwart op wit en wilde er werk van maken. Uiteindelijk heb ik alles naast me neer gelegd op aanraden van mijn dokter zodat ik kon proberen te genieten van mijn zwangerschap. Als ik het erover heb steekt het nog steeds.

De eerste maanden na de bevalling (en nog steeds) bevielen mij heel erg goed! Ik was zielsgelukkig en Shay was en is een heerlijk makkelijk kind! Ik ben na Shay niet meer aan het werk gegaan dus vol op van haar kunnen genieten. Ik denk dat mede door mijn werk in de kinderopvang het mij makkelijker af is gegaan.

Ik ervaar het hele moederschap erg goed, ook het jonge gedeelte. Uit mijn omgeving merk ik niets aan dat ik jong moeder ben geworden, mijn familie en vrienden accepteerde het meteen. Het enige minder leuke is dat ik tijdens mijn eerste zwangerschap ernstige rugklachten opgelopen heb waarvan oorzaak onbekend is, en tot de dag van vandaag nog geen diagnose is gesteld. Er is gedacht aan een hernia, ischias, verschoven wervels en nog wel meer. Veel dingen kan ik hierdoor niet doen of houdt ik niet vol. Ik heb er nu mee om leren gaan en op mijn manier lukt alles nu vrij goed, alleen steeds vaker merk ik aan mijn lichaam dat ik soms echt even moet stoppen.

Ik ben nog steeds samen met de vader van mijn kinderen! En ik zal tot het uiterste gaan om ervoor te zorgen dat dat zo blijft. Tuurlijk, wat niet werkt werkt niet. Maar ik zal zeker vechten, want ik vind het erg belangrijk dat mijn kindjes met ons beide opgroeien en zien dat wij elkaar liefhebben. Zo leren zij wat liefde is!

Van vooroordelen had ik weinig last, op het hele gebeuren rondom mijn werk na tenminste. Ik weet zeker dat mensen hun mening erover hadden maar niemand heeft deze naar me uitgesproken. Ik ben blij dat al mijn goede vrienden en familie er de volste vertrouwen in hadden. Nu heb ik haar en iedereen die misschien zijn twijfels over mij had het tegendeel bewezen. Ik weet dat ik het goed doe, dat mijn kinderen niets te kort komen en dat dit de beste keuze is geweest!

  

Tip van Carmen..

Laat je nooit van je roze of blauwe wolk afstoten, door niemand niet! Jij weet wat je (aan)kunt en alles wat je doet met liefde doe je goed. Twijfel niet aan jezelf, en vraag hulp waar nodig. Hulp vragen is niet zwak, en mensen zullen écht niet denken dat je het niet kan omdat je hulp vraagt. Elk kind word groot met liefde en goede zorg, of je nou 21 bent of 30.

Over 5 jaar..

Tja, ik laat alle opties open! Ik heb nu 2 kindjes en in ons huis is niet echt plek voor 3. Hoewel, alles kan natuurlijk. Trouwen? Soms voel ik mij een buitenstaander voel als enige met een andere achternaam, maar trouwen hoeft niet persee. Misschien ooit, geen idee!

Inmiddels is Carmen in mei bevallen van haar tweede kindje! Een zoontje: Alessio.

There is no hood like motherhood.

Liefs, Carmen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *