Being a young mom – Shirley

In het rubriek: ‘Being a young mom’ stel ik jullie iedere week voor aan een jonge mama die mij inspireert! Ik vind het super leuk om dit onderwerp wat positieve aandacht te geven. Dus weg met alle negatieve aandacht rondom dit onderwerp want ‘Being a young mom rocks!’

Deze week stel ik jullie voor aan Shirley. Zij raakte onverwacht zwanger op haar 19e. Shirley en haar vriend studeerde nog maar besloten er toch samen voor te gaan! Lees je mee?!

 

Shirley vertelt..

Het was ontzettend schrikken toen ik (op de wc bij mijn schoonmoeder) een positieve zwangerschapstest in mijn handen had. Een week daarvoor had ik al een goedkopere test gedaan en die liet zien dat ik niet zwanger was. Niets aan de hand, dachten wij dus. Ik was immers aan de pil en slikte deze, op 1 dag in april na, erg trouw. Diezelfde pil die ik in april ‘s ochtends vergeten was, slikte ik ‘s avonds alsnog. Toch bleef het aan me knagen en heb ik op de dag dat mijn zwager en schoonzus zouden trouwen, nogmaals een test gedaan. De test hoefde geen 5 seconde na te denken want zoals ik zelf ook al dacht, was ik 2-3 weken zwanger. De grond zakte onder mijn voeten vandaan en uit wanhoop liep mijn vriend naar boven. We hebben het direct aan mijn schoonmoeder verteld en dezelfde avond aan mijn moeder en ondanks dat ze haast omvielen van de schrik waren ze ontzettend lief en vertrouwden ze op onze keuze.

Ik heb altijd jong moeder willen worden. Toen ik klein was riep ik tegen iedereen dat ik op mijn 24e zes kinderen zou hebben, maar 19 jaar stond niet echt in mijn ‘ideaalplaatje’ en omdat Jorian en ik nog maar 5 maanden samen waren dachten we hier ook helemaal nog niet aan.

De eerste maanden van mijn zwangerschap vond ik vreselijk. Bij ieder pijntje of iedere steek was ik bang en onzeker dat er iets fout was. Toen ik 13 weken zwanger was zijn wij op vakantie gegaan naar Zakynthos en nadat ik daarvan terug kwam is het echte genieten begonnen. Ik vond het heerlijk om ons wondertje in mijn buik te voelen bewegen en keek uit naar iedere echo. In de laatste weken van mijn zwangerschap heb ik helaas best vaak in het ziekenhuis gelegen omdat ik Yara soms wel 4 of 5 dagen niet voelde en veel rug/buikklachten had. Met 40+4 dagen is mijn bevalling spontaan begonnen. Zelf vind ik dat ik een hele prettige bevalling heb gehad en heb het ook niet als traumatisch ervaren. Mijn weeën waren erg goed op te vangen waardoor ik ook geen pijnmedicatie nodig had. Het enige nadeel aan mijn bevalling was dat ik 5 kwartier voor niets heb geperst omdat de verloskundige zei dat ik al 10 cm ontsluiting had terwijl dit nog niet zo was. Toen ik uiteindelijk echt 10 centimeter ontsluiting had, is Yara na 29 minuten persen geboren.

Toen ik zwanger raakte zat ik in het derde jaar van mijn opleiding verpleegkunde en Jorian zat in het laatste jaar van zijn studie. Allebei woonden we nog thuis en hadden nog geen plannen om samen te gaan wonen. We hadden allebei een simpel bijbaantje en genoten van feestjes en vrienden. Vanaf het moment dat we wisten dat we ouders zouden worden hebben we alles op alles gezet om alles zo goed mogelijk geregeld te hebben. Jorian is na keihard bikkelen afgestudeerd en vond heel snel een fulltime baan. Ik heb in 1 maand tijd mijn diploma weten te halen als Verzorgende. Met hulp van familie hebben wij een heel leuk huisje kunnen inrichten en een mooi kamertje voor onze kleine meid.

 

Hoe waren de eerste maanden met Yara?

De eerste maanden als moeder vond ik zwaar maar tegelijk ook heel erg mooi. Ik wilde graag borstvoeding geven maar al snel nadat Yara geboren was lukte dit niet meer en zijn we over gegaan op flesvoeding. Dit gaf voor mij persoonlijk een enorme rust en kon daardoor beter genieten van het moederschap. Nadat de kraamzorg weg was en Jorian weer moest gaan werken zijn mijn schoonmoeder en moeder allebei 1 week hier in huis geweest om te helpen. Dit vond ik ontzettend prettig want soms had ik echt het idee van: ‘hier heb je je kind, succes ermee’. Toen ik het eenmaal ‘zelf’ moest gaan doen het ik erg veel vertrouwen en genoot in ontzettend veel van alle momenten met Yara. Ze is een hele makkelijke baby en na 4 weken sliep ze door. Je kunt wel begrijpen dat je hierdoor heel wat uurtjes slaap kunt pakken en dus ‘s ochtends ook fris en fruitig opstaat.

Toen mijn zwangerschapverlof erop zat ben ik begonnen met een baan in de zorg voor 28 uur in de week. Al snel kwam ik erachter dat dit wel iets teveel van het goede was en ben ik over gegaan op 24 uur. De laatste 2 maanden ben ik mezelf  tegen gekomen en heb ik het best zwaar. Ik merk dat ik alles van het afgelopen jaar aan het verwerken ben en dat dit in combinatie met een huishouden/baan/moederschap niet altijd makkelijk is. Toch geniet ik heel erg van de kleine dingen en besef ik me ook dat er een balans tussen al die dingen moet komen.

Ik ervaar het jonge moederschap als heel erg leuk. Persoonlijk denk ik dat wanneer je jong moeder wordt je wat ‘losser’ bent. Ik ben bijvoorbeeld niet heel snel bezorgd (met uitzonderingen daargelaten 🙂 ) en geniet ook van het idee dat als Yara 16 is, ik pas 36 ben en we misschien wel samen kunnen gaan stappen, haha.

Toch is het soms ook best lastig om jong moeder te zijn. Doordat ik nog best weinig levenservaring heb, weet ik sommige dingen niet goed op te lossen. Gelukkig weet ik mijn (schoon)moeder dan goed te vinden en helpen die me. Ik ben nog steeds samen met de vader van Yara. Wij hebben vanaf het moment dat we wisten dat ik zwanger was heel duidelijk tegen elkaar gezegd dat we er voor wilde gaan maar beseften ook allebei heel goed dat het helemaal fout zou kunnen gaan tussen ons. Gelukkig zijn wij er samen heel sterk uitgekomen en ik durf best te zeggen dat ik nu nog gekker op hem ben dan dat ik al was.

 

Ik heb zeker last gehad van vooroordelen, en dan vooral toen bekend werd naar de buitenwereld dat ik zwanger was. Er zijn serieus mensen geweest die (achter mijn rug om) vroegen waarom ik het niet liet weghalen of dat ik wel wist waar ik aan begon. Ik heb me er weinig van aangetrokken maar vraag mezelf soms nog wel af waar mensen soms het lef vandaan halen om te oordelen over situaties als die van ons. Gelukkig hebben de meeste mensen ontzettend positief en lief gereageerd en stonden familie en vrienden voor 100 procent achter ons. Uiteindelijk weegt dat veel meer op tegen de negatieve oordelen die we soms kregen.

Tip van Shirley:

Vertrouw altijd op jouw eigen kunnen en laat je niet uit het veld slaan door wat andere mensen zeggen. Jouw moedergevoel is het beste gevoel!

Over 5 jaar..

Zie ik mezelf nog steeds samen met Jorian, misschien wel getrouwd. Zou ik graag als het ons gegeven is een broertje of zusje voor Yara willen en geniet ik nog net zoveel van mijn mooie gezin, familie en vrienden als nu!

 

When it rains, look for rainbows. When it’s dark, look for stars,

Liefs, Shirley

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *