‘’Being a young mom’’ – Tamara

Na een korte ‘ summer break’ zijn we weer terug met het rubriek: ‘Being a young mom’. Ik stel ik jullie iedere week voor aan een jonge mama die mij inspireert! Ik vind het super leuk om dit onderwerp wat positieve aandacht te geven. Dus weg met alle negatieve aandacht rondom dit onderwerp want ‘Being a young mom rocks!’

Deze week stel ik jullie voor aan Tamara! Deze leuke jonge moeder van drie volg ik al super lang op instagram. Ik word altijd vrolijk van haar foto’s en verhalen. In mijn ogen is zij iemand die positief in het leven staat en er altijd wat moois van weet te maken, ik stel jullie graag aan haar voor!

Tamara vertelt..

Ik ben zwanger geworden van mijn eerste kindje, mijn dochter Jenaya, toen ik 23 jaar was. Ik vond het enorm spannend. De vragen “kan ik het wel”, “doe ik het wel goed” dwaalden dagenlang door mijn hoofd. Onze kinderwens was er vanaf het begin al, en toen ik eenmaal die positieve test in handen had, waren we door het dolle heen! Ik wilde een jonge mama zijn. Voor mijn kindjes nu vind ik het leuk zij een jonge mama hebben, en straks, als zij het huis uit zijn, ben ik ook nog jong genoeg om bijvoorbeeld reizen te maken etc.

Op dat moment was ik net twee maanden getrouwd met mijn grote liefde Leroy. Wij woonden samen, en ik had toen geen werk meer. Wij hadden ook samen besloten dat ik thuis zou blijven voor de kleine. Leroy verdiende genoeg om ons gezin te kunnen onderhouden. Ik vond het een fijn idee dat ik bij alles de eerste zou zijn. Haar eerste woordjes, stapjes etc. Ik was nog jong, vriendinnen zaten nog op school of werkten, en ik voelde mij echt zo’n moeke. En dat terwijl ik nog zo jong was. Maar die keuze is van mij, en ik vond het heerlijk.

Hoe verliep je zwangerschap?

Ik heb mijn zwangerschap goed ervaren. Ik had bijna geen klachten met deze eerste zwangerschap. Mijn eerste zwangerschap duurde naar mijn idee enorm lang. Ik zat natuurlijk dagen thuis, had met 4 maanden (😂) alles al klaar en telde letterlijk de dagen af tot eind november 2010. De bevalling was erg heftig. Met 40+6 kreeg ik in de nacht weeen. Is mijn vruchtwater geprikt en ben ik naar het ziekenhuis gegaan met moeder en man. Daar bleef de ontsluiting maar hangen op 7. Toen heb ik een ruggenprik gehad. Uiteindelijk kreeg ik weer weeën maar bleef nog steeds op 7 cm ontsluiting hangen. Paar uur later, kwamen ze inwendig iets inbrengen om zo mijn dochter in de gaten te houden. Ze zouden over een half uur terug komen, maar kwamen na 5 min binnen met alle toeters en bellen. Foute boel. Het ging niet goed, en ik moest met spoed naar de OK. Daar werd mijn dochtertje Jenaya gehaald door middel van de keizersnede.

 En dan ben je mama..

Ik vond het zeker zwaar. En heb het moederschap echt onderschat. Zoveel zorg en verantwoordelijk voor je kindje. Ik had de pech dat ik lang in het ziekenhuis had gelegen, en daardoor maar 2 ochtenden kraamhulp had. Gelukkig woonde mijn moeder en zusje dichtbij en kwamen ze mij vaak helpen.

Toen Jenaya 1 jaar was geweest besloten wij om voor kindje 2 te gaan. Wij hadden beide deze wens, en ook voor Jenaya vonden wij een broertje of zusje leuk. Wij wilden de leeftijden ook graag bij elkaar houden, en ik zat tenslotte met haar nog volop in de luiers. Ik werd snel zwanger van Aiven. Een kindje wat al vanaf week 20 vóór de uitgang lag, wéér een keizersnede dus. Gelukkig dit keer een geplande, dat scheelde zo enorm. Alles was relaxt, en eind september 2012 werd Aiven gezond geboren. Wij waren compleet met zijn vieren. Dacht ik.. De wens voor een derde kindje was er soms, maar ik was zo gezegend aan mijn “koningskoppel” dat we nooit echt de knoop door hakte. Tot die dag.. begin september 2015. Ik was aan de pil, mijn stopweek was ingegaan maar de ongesteldheid bleef uit? Huh? Niks voor mijn lijf dit.. Ik haalde een test en deed deze samen met Leroy op een zondagavond. Na een halve minuut sprongen er duidelijk twee streepjes op de test.. ZWANGER! Helemaal van slag; huilen, trillen, en de vraag, wat doen we nu? Na heel veel gepraat te hebben, waren we zó blij met deze zwangerschap! Baby Jaivey werd begin mei 2016 geboren. Helaas wel wéér met de geplande keizersnede maar hé, ik ben daar ondertussen een pro in! Een gezin met 3 kindjes vind ik geweldig. Natuurlijk is het druk, maar oh zo gezellig! Het tweede en derde kindje gaan zo mee in je ritme, je bent zelf relaxter, mijn gezin is compleet nu, écht. Mijn relatie met Leroy is erg sterk geworden na drie kindjes. Wij zijn bijna 9 jaar samen en ik hoop echt oud te worden met de papa van onze drie wondertjes.

 

Tip van Tamara..

Altijd doen wat je gevoel zegt. Je (mama) gevoel klopt altijd. Je eigen ding blijven doen ook vooral! Dus blijf lekker sporten, je hobby doen, uiteten met je man/vriendinnen. Erg belangrijk om aan jezelf te denken! Ik wou dat ik deze tip eerder had gehad!

Over 5 jaar..

Is de oudste 11, de middelste, 9 en de jongste 6. Alles zit dan op school en dan heb ik hopelijk wat tijd voor mezelf. Ik wil dan weer parttime aan het werk. Nog geen idee wat, maar ik wil in ieder geval iets betekenen in de maatschappij!

Carpe diem. Pluk de dag. Morgen is niemand beloofd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Één reactie

  1. 10 augustus 2017

    Ook ik volg Tamara al enige tijd en erg leuk om wat meer over haar te weten te komen.