Burned up #2

Twee weken geleden deelde ik een stukje over mijn burn-out en ik werd overladen met berichtjes, alleen maar positief dus daar ben ik hartstikke blij mee! Ik ga er op mijn manier mee om, er is niet een manier om om te gaan met een burn-out, dus als je ook in zo’n situatie zit en denkt; ”jeetje, zij doet het heel anders!” denk dan niet meteen dat dat van jou minder erg is over andersom, iedereen doet ‘t op zijn of haar eigen manier.

Wat doe ik nu anders?

Zoals ik vorige week al aangaf doe ik alleen nog maar dingen waar ik écht zin in heb en die ik leuk vind. Zo werk ik nog maar 2,5 dag per week. Op maandag en woensdag ga ik werken maar start ik de dag met een les yoga. Even tijd voor mezelf en niet bezig zijn met werk, de kids of alles wat ik nog ”moet” van mezelf. Vaak werk ik op vrijdag nog een halve dag en als dat niet uitkomt, in het weekend. Zo doe ik op dinsdag en donderdag helemaal niets meer op werk gebied en laat ik mijn laptop dicht en sluit ik mijn mail af. Die dagen staan helemaal in het teken van de kids. Daarnaast heb ik ook een handige planner gekocht waarin ik duidelijk een schema maak van wat ik allemaal ga doen die week. Heb ik ergens geen zin in? Dan bel ik gewoon af. Dat klinkt makkelijk en weetje, het is ook makkelijk. Stel prioriteiten (zegt diegene met een burn-out, haha) en doe alleen nog maar dingen waar je positieve energie van krijgt. Er zijn dingen die moeten gebeuren; zoals boodschappen doen, het huis opruimen, schoonmaken en rekeningen betalen. Maar op het laatste na, gebeurt er inprincipe niets ernstigs als je het een dagje niet doet. Voor mij werkt het bijvoorbeeld ook heel goed als ik het woordje ”moeten” weg laat in een zin. We ”moeten” zoveel, maar van wie eigenlijk? Meestal gewoon van onszelf..

Waar het bij mij ook vaak misgaat is onrust. Ik probeer nu steeds vaker mijn telefoon uit te zetten (of de youtube en instagram app te verwijderen) en een boek te lezen, of gewoon even echt in het hier en nu te zijn zonder dat ik alles vastleg met telefoon of camera. Vroeger dacht ik wel eens: als ik het niet film of fotografeer, dan is het niet gebeurt. Hoe bizar. Ik voel minder de behoefte om alles maar te laten zien en te delen en doe mijn telefoon steeds vaker uit, weg of ik verwijder de apps die ik het meest gebruik. Wat een rust. Ik vind het een eng idee en behoorlijk confronterend dat je dus automatisch maar naar die telefoon grijpt wanneer je even niet weet wat je moet doen. Terwijl je ook gewoon om je heen kunt kijken, niets kunt doen of een boek kan gaan lezen.

Waar het ook vaak misgaat, bij mij en mij andere, is dat het door social media altijd leuker, mooier, beter lijkt te gaan bij de buurvrouw. Bij deze; het gras is niet groener aan de overkant. Denk dat dus niet. En als je denkt dat het bij ons verder helemaal fantastisch gaat, dan vind ik dat jammer want het is niet zo. Ook hier hebben wij struggles net als iedereen. Laatst zei iemand; ”gaat allemaal wel lekker bij jullie he? Huis kopen, mooie kleren, vakanties.” Toen moest ik even slikken. Want ook wij moeten overal gewoon voor werken en voor sparen. Een huis kopen ging niet vanzelf, want in deze tijd is het bijna absurt hoeveel eigen geld je moet hebben om überhaupt een huis te kunnen kopen, dus daar hebben we hard voor moeten sparen. Ach, ik dwaal af, ik denk dat we vooral niet zoveel voor een ander moeten denken. Ieder huisje heeft zijn kruisje en nergens gaat het perfect.

Verder heb ik niet persee het idee dat het veeeeel beter gaat, maar wel een beetje omdat ik er open over ben en dingen anders doe. Daarnaast ga ik opzoek naar dingen die echt bij mij passen. Gaande weg in je leven kun je jezelf verliezen. Door meningen, door dingen die je ziet, of gewoon omdat je denkt dat iets bij je past. Ik kijk nu naar mezelf en vooral naar wie ik ben en waar ik voor sta, klinkt heel simpel en tegelijkertijd mega zweverig maar eigenlijk is het niet meer dan normaal dat je hierover na denkt. En nog zo’n puntje; voor mij werkt het juist wel om de deur uit te gaan, dit deed ik voorheen minder en daardoor deed ik weinig leuke dingen voor mezelf. Nogmaals; voor iedereen werkt een andere aanpak.

Zijn er mensen die zich hierin herkennen? Of juist een hele andere aanpak kozen voor hun burn-out?

Liefs, Natalie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

2 reacties

  1. 18 september 2018

    ooh dit is zo herkenbaar. De eerste maanden van mijn burn out zat ik midden in mijn afstudeerperiode. Ik had toen besloten wel keihard te werken aan mijn scriptie, maar verder ook helemaal niets te doen wat niet hoefde. Ik ging overdag wel stukjes wandelen, of begon de dag met yoga. Alleen maar dingen doen wat goed voelde. Ik vind het nog steeds wel eens lastig, vooral met alle dingen rondom een verhuizing, drukke fulltime baan etc. Maar ik luister nu sneller naar mijn lichaam en kan dus ook eerder nee zeggen tegen iets. Een burn out is niet leuk, maar uiteindelijk kan het een hele positieve draai geven aan je leven.

  2. Gloria Jansen
    19 september 2018

    Mooi geschreven weer. Ik herken dit zeker! Zo maak ik geen afspraken meer als ik daar geen zin in heb en probeer ik bij mezelf na te gaan hoe erg het nu echt is als iets niet af komt of ‘verkeerd’ gaat. Treed vaker uit mijn comfortzone en besteed meer tijd aan ontspanning en persoonlijke ontwikkeling. Ik kijk er nu positief op terug. Wens je het allerbeste! Liefs