Hoe weet je dat je klaar bent voor het moederschap?

Een van de meest gestelde vragen die ik krijg via instagram; wanneer ben je klaar voor het moederschap? Tja, lastige vraag vind ik. Het juiste antwoord heb ik er niet op, ik kan alleen mijn ervaring hierover met jullie delen, dus dat ga ik doen!

21 jaar en zwanger van Lola

Het was December 2015 toen ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen had. Ik was 21 jaar en de zwangerschap was niet helemaal gepland, maar wel ontzettend welkom. We waren in de wolken, misschien juist wel omdat dit was wat we alle twee heel graag wilde, maar de bewuste keuze om te stoppen met anti conceptie vonden we heel eng. Want wanneer maak je de beslissing: laten we de pil weggooien? Er zijn altijd 100 redenen waarom een eventuele zwangerschap niet uitkomt. We zijn altijd allemaal hartstikke druk en hebben het gevoel dat we aan heel wat eisen moeten voldoen vóór we überhaupt aan een zwangerschap mogen denken. Nu ben ik mij natuurlijk heel bewust van het feit dat het niet bij iedereen vanzelf gaat, laten we dat even voorop stellen. Maar ik denk dat je nooit écht klaar bent voor het moederschap, simpelweg omdat je nog niet weet wat het allemaal inhoud. Ik had me een hele voorstelling gemaakt van hoe het zou zijn, en ik kan je vertellen, het lijkt er voor geen meter op. Is het mooier? Zeker weten. Is het heftiger? Ja, ook dat. Is het minder rooskleurig? Ab-so-luut! Het is het allemaal. Dus, kort samengevat: je kan alles nog zo fantastisch op orde hebben, alles uitdenken, maar als het er op aankomt overvalt het moederschap je.

Voorbereiden?

Natuurlijk kun je je er wel goed op voorbereiden. Ik denk dat het belangrijk is, wanneer je bewust de keuze maakt om voor een kindje te gaan, dat je basis goed is. Dat je een dak boven je hoofd hebt, je relatie stabiel is, je goed voor jezelf kunt zorgen en dus ook voor een kindje en dat je het kind financieel ook iets te bieden hebt. En daarmee bedoel ik niet een splinternieuwe, luxe kinderwagen of 30 verschillende kledingsetjes, want dat verschil merken/voelen de kids écht niet. Maar het is natuurlijk wel belangrijk dat jij en je kindje te eten hebben. Iedereen kan zelf wel bedenken wat dit inhoud, denk ik!

Een tweede kindje; het juiste moment?!

Wij besloten heel bewust voor een tweede kindje te gaan toen Lola 10 maanden was. Met 11 maanden raakte ik zwanger, direct dus. Weinig leeftijdsverschil leek ons leuk voor de kids, en Lola was een makkelijke baby dus het ging al snel weer kriebelen. We wisten zeker dat we meer dan één kindje wilde, mocht het allemaal goed gaan, dus we zagen het helemaal zitten. Er zijn de afgelopen maanden momenten geweest waarop ik dacht; moest dat nou zo snel achter elkaar? Heb ik er wel goed aangedaan? Hoe gaat dit ooit wennen? Ik denk trouwens dat deze gedachtes grotendeels door slaaptekort kwamen, maar inmiddels is het helemaal geland. Wanneer ik ze samen zie spelen, ben ik zo ontzettend blij dat het is zoals ‘t is. De interactie, de liefde, de zorgzaamheid die Lola nu voelt voor haar broertje, het is ontzettend lief. Ik denk niet persee dat het uitmaakt of er weinig of veel leeftijdsverschil tussen je kindjes zit. Ik scheel 4 en 6 jaar met mijn zussen en kan heel goed met beide opschieten. Daarnaast is het natuurlijk sowieso nog maar de vraag of je kindjes met elkaar door een bocht kunnen.

Conclusie:

Doe dus vooral waar jij je goed bij voelt, dat is het enige antwoord wat ik kan geven op de vraag; ”wanneer weet je dat je klaar bent voor het moederschap?” Maar laat je alsjeblieft niet tegenhouden of beïnvloeden door meningen van buitenaf. Ik hoor vaak dat andere zeggen: ”ik zou het wel willen maar geen van mijn vrienden hebben al kinderen.” Dan denk ik altijd; nou en! Er moet toch iemand de eerste zijn? Als dit is wat jij en je partner willen, dan moet je ervoor gaan. Lekker cliché maar; volg je hart, dat klopt altijd 😉

Hoe vonden jullie het om deze bewuste keuze te maken? En hoe heb je dit gedaan? Ik ben benieuwd!

Liefs, Natalie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

12 reacties

  1. Yanique
    3 december 2018

    Wij vonden het mega spannend om de keuze definitief te maken en dus te stoppen met de pil. Voornamelijk kwam dit doordat ik bang was wat de buitenwereld hiervan zou vinden. We zijn 23 en 24. Ik zelf vind dat niet te jong maar vele mensen wel. Dit was eigelijk het enige wat ons (mij) een soort van tegen hield. Na het stoppen direct zwanger en nu 37 weken! Liefs.

    • Natalie Vijfhuizen
      3 december 2018

      Oh wat spannend! Geniet van je laatste loodjes! X

  2. Carolien Hak
    3 december 2018

    Ik was 19 toen we erachter kwamen dat ik zwanger was. Onverwacht, maar het was meer dan welkom! We hadden al een huis en allebei een vast contract. Nu is mijn zoontje 15 maanden en ik zou wel voor de 2e willen, zodat het leeftijdsverschil niet mega groot is. Mijn man denkt er nog anders over, maar de tijd zal het leren..

    • Natalie Vijfhuizen
      3 december 2018

      Super leuk, en wat fijn dat jullie alles al zo goed voor elkaar hadden! Zoals je zegt; de tijd zal het leren.. 🙂

  3. Efy van Lokven
    3 december 2018

    Ouders worden stond bovenaan ons lijstje maar inderdaad: wanneer? Toen mijn man zijn broertje en zijn beste vriend vader werden ging het bij hem ook kriebelen. Dus gingen we opzoek naar een groter huis. Dat was gelukt. Nog een gave reis maken samen naar Vietnam en daar hebben we de keus gemaakt om te gaan stoppen maar ik wilde eerst zijn achternaam dragen dus hop eerst trouwen 5 maanden later. Iets groter en uitgebreider dan we dachten en vanaf dat moment alles over boord gegooid. Een half jaar later was het raak! Je leeft er naartoe, die positieve zwangerschapstest en iedere maand weet je dat dat zo kan zijn maar op het moment dat ik hem in mijn handen was ik toch overdonderd en ‘in paniek’. Want, wat nu??! We worden ouders!! Ik kon het nog niet geloven maar na 2 echo’s was ik er aan gewend en keek ik naar ons kindje uit. Nu is Ferris 6 maanden oud en is het mega mooi om mama te zijn. Inderdaad herkenbaar, soms ongelofelijk heftig maar gelukkig vooral heel mooi!

  4. Rixt
    3 december 2018

    Goed omschreven! Ik heb altijd geweten dat ik ‘jong’ moeder wilde worden (mocht dit mij gegund zijn uiteraard). Toen ik (okt ‘17) 22 jaar was en 5,5 jaar een relatie had/ opleiding afgerond én een baan had en wij een koopwoning hadden, hebben we besloten om te stoppen met de anticonceptie pil. Rete spannend! Niemand van mijn vriendinnen heeft nog kinderen.. inmiddels zijn wij al 7 weken ouders van onze prachtige dochter Mare . Beste beslissing ooit! En al mijn vriendinnen zijn gek met haar.

  5. Annemiek
    3 december 2018

    Momenteel 30 weken zwanger van onze tweede,onze verrassings baby
    Qua leeftijd zit er evenveel tussen als bij Lola en Joe.. Stiekem vind ik dit heel spannend en ook een beetje eng. Fijn om te lezen dat je de positieve kanten benoemd

  6. Daisy
    3 december 2018

    Toen we 1 jaar getrouwd waren de knoop doorgehakt. Ik was toen 27 en wederhelft 30, uiteindelijk 18 maanden later pas zwanger geworden. Nu 32 en 2 zoontjes! (Daar zit 2,5 jaar tussen want zwanger worden duurde toch wel weer langer dan gedacht)
    Jongste is nu 6,5 maand en we gaan in Januari voor de derde!

  7. Marissa
    3 december 2018

    Ik was 27 en al een tijdje klaar om moeder te worden. Getrouwd, koophuis en beiden een vaste baan. Enn nog veel belangrijker… Een liefdevolle omgeving! Ik kan niet zeggen wat het gevoel precies gaf, maar op een dag waren we er allebei uit: ik zou stoppen met anticonceptie en daarna zouden we zien hoe het liep…het was meteen raak! Nu zijn we al 11 wkn super trotse ouders ❤

  8. 3 december 2018

    Bij ons was het een beetje andersom. 1e mega gepland en de 2e een zeer welkome verrassing. We wilden ze dicht op elkaar. Als het niet zo gelopen was, dan hadden we misschien maar 3 maanden later er bewuster voor gekozen. Ik vond het in het begin niet zwaar. Nu zijn er wel eens momenten dat ik gek word. Een peuter puber en een drama queen, allebei met een sterke eigen wil. Maar als ik ze idd samen zie spelen dan ben ik zo gelukkig!!

  9. Gabriëlle
    4 december 2018

    Ik heb altijd al geweten dat ik (jong) mama wilde worden. Vlak na ons huwelijk wisten we zeker, we gaan ervoor. Uiteindelijk besloten we kerst 2017 pas om vanaf januari het echt te gaan proberen. Dat ik in januari ook een positieve test zou hebben hadden we niet verwacht. En nu zijn we inmiddels 9 weken papa en mama. Het is het allermooiste en het voelt voor mij zo natuurlijk om mama te zijn. Het is ook het enige waarvan ik zeker wist dat ik het wilde en dat ik het zou kunnen. Qua werk heb ik die ambitie nooit gehad. Nu 22 en mama en het is de beste keuze ooit!

  10. José
    4 december 2018

    Toen we eenmaal getrouwd waren, hebben we anticonceptie bewust wat losgelaten. Aan de ene kant wilden we nog van de tijd met ons tweeën genieten, maar een kindje was ook erg welkom. Bijna drie jaar later had ik een positieve zwangerschapstest in handen. Op mijn 24e ben ik bevallen van een gezond kereltje. Rond zijn 1e verjaardag besloten we dat we wel klaar waren voor een tweede kindje. Zes weken later was ik zwanger. Uiteindelijk twee kindjes in twee jaar, met een leeftijdsverschil van 22 maanden. Waar ons eerste kindje makkelijk was in het begin, was de eerste periode met ons tweede kindje erg heftig (veel huilen, weinig slapen…). Jij weet als geen ander hoe dat is. Ook wij hebben ons regelmatig afgevraagd waarom we dit ook alweer wilden.
    Nu is de jongste inmiddels 9 maanden en is het zo leuk om de interactie tussen die twee te zien. We slapen alweer een tijdje nachten door (yesss!) en het wordt steeds makkelijker. Die pittige start als moeder van twee kinderen ben ik nog niet vergeten, maar omdat het nu zo goed gaat kan ik dat steeds beter een plekje geven.