Mijn beval plan..

Best spannend vind ik dit, om met jullie te delen hoe ik mijn tweede bevalling voor me zie. Zoals de meeste van jullie al weten, was mijn eerste bevalling absoluut geen pretje. Toch ben ik helemaal zen en alles behalve bang voor de bevalling van onze lente baby, hoe dat komt vertel ik jullie vandaag!

Vertrouwde omgeving

Een eerste bevalling is natuurlijk heel spannend en eng. Het is nieuw, je hebt geen idee wat je kunt verwachten en bent vooral heel benieuwd naar hoe erg de pijn is waar iedereen het over heeft. Ik was vooral heel erg bang. Bang om uit te scheuren of ingeknipt te worden, bang dat ik het niet zou kunnen en mijn gedachten gingen alle kanten op. Ik vond het ook nog eens een goed idee om vlak voor mijn bevalling de film ”de gelukkige huisvrouw” te gaan kijken en toen was de angst compleet. Daarnaast zou ik natuurlijk gaan bevallen in een vreemd land en een ziekenhuis wat ik niet kende. Met de verloskundige die mijn bevalling zou gaan doen, had ik alles behalve een klik. Je begrijpt, mijn vooruitzichten waren niet heel relaxt, dat is dit keer gelukkig helemaal anders.

Ik zit nu bij een ontzettend fijne verloskundige praktijk waar ik eigenlijk met alle dames wel een klik heb. Ze zijn lief, ik heb het idee dat ze goed naar mij luisteren en me serieus nemen. Ze geven mij het vertrouwen dat het helemaal goed gaat komen dit keer en dat ik bij hen in goede handen ben. Dit scheelt echt al de helft! Daarnaast zou ik, als de situatie het toelaat, graag thuis bevallen. Ik type dit, wetende dat ik hier een lading van kritiek over ga krijgen en dat begrijp ik ergens wel. Tijdens mijn vorige zwangerschap was ik anti-thuis-bevallen en had ik nooit gedacht dat ik het dit keer zó zou willen. Ik heb niet het idee dat ik mezelf moet verdedigen, maar ik vertel jullie graag waarom ik deze wel overwogen keuze maak:

  • Tijdens de bevalling van Lola, bleef ik tot 5 centimeter ontsluiting thuis. Dit ging heel relaxt en ontspannen, ik kon de weeën heel goed opvangen en voelde me heel prettig in mijn eigen omgeving. Ik heb lang onder de douche gezeten, geprobeerd te slapen en uiteindelijk hebben we mijn tas gepakt en zijn naar het ziekenhuis gereden. Vanaf dat moment ging het eigenlijk bergafwaarts met de weeën en ik voelde mij niet op mijn gemak in het ziekenhuis.
  • We wonen nu dichtbij verschillende ziekenhuizen, mocht er iets fout gaan of duurt de bevalling weer net zo lang als de vorige keer, zijn we zo in een ziekenhuis.
  • Wij wonen naast mijn ouders, dat vind ik een prettig idee. Wanneer de bevalling begint kan ik Lola naar mijn ouders brengen en mocht de situatie het toelaten, dan kan mijn moeder bij de bevalling zijn. Zij was er ook bij tijdens de geboorte van Lola en ik vond dat heel prettig, Danny ook overigens!
  • Ik wil tijdens de bevalling weinig mensen om mij heen hebben. Het liefst alleen mijn verloskundige, de kraamzorg, Danny en misschien mijn moeder. Ik vind het geen prettig idee dat er steeds nieuwe gezichten aan mijn bed staan.

Overigens vind ik het geen ramp als ik wel in het ziekenhuis beval, als dat zo moet zijn dan is dat prima maar mijn voorkeur gaat uit naar een thuisbevalling.

Niet bang voor de pijn

Het gekke van een bevalling is toch wel dat je nog weet hoe hels het was, maar je kunt niet uitleggen hoe die pijn dan precies voelde. Het aller ergste aan mijn eerste bevalling vond ik het persen. Mijn persweeën bleven weg en ik heb Lola geheel op eigen kracht ter wereld moeten brengen na een bevalling die al 24 uur had geduurd. Pittig en pijnlijk, 1,5 uur persen zonder iets van die hele ”oerkracht” te voelen. Toch ben ik absoluut niet bang dat het weer zo gaat verlopen en kijk ik zelfs uit naar de bevalling. Ik ben namelijk heel zen, ik heb dit al eens eerder gedaan en ik weet dat ik het kan. Daarnaast voel ik me sterk en verbonden met de baby in mijn buik, ik voel dat wij dit samen goed gaan doen. De aller aller aller beste tip die ik tijdens deze zwangerschap kreeg kwam van Romy Boomsma, zij adviseerde mij dit boek. Als je net als ik een pittige eerste bevalling hebt gehad, of heel bang bent voor je bevalling dan raad ik je dit boek ook aan. Het is absoluut geen #spon, maar ik wil jullie deze tip niet ontnemen. Het heeft mij zoveel inzichten gegeven, als de angst weer even toeslaat dan pak ik dit boek erbij. Ik besef me nu heel goed dat bevallen niet per see een nare ervaring hoeft te zijn. Het boek is misschien iet-wat zweverig, sommige dingen neem ik met een korreltje zout maar sommige dingen zijn ook echte eye-openers. Naja, je hoort het, deze moeke hier is fan!

Daarnaast geloof ik dat een tweede bevalling soepeler zal verlopen dan een eerste. Dit is natuurlijk geen garantie maar wel iets wat vaak waar is. Mijn lichaam zal de pijn misschien herkennen én er is al eens een kind door dit geboortekanaal gekomen, die gedachten geeft mij hoop!

Afgelopen maand is een van mijn beste vriendinnen bevallen én mijn zus. Hun bevalling was er niet eentje uit een boekje en toch trek ik me dat helemaal niet persoonlijk aan. Ik weet namelijk; ieder mens is anders en geen bevalling is hetzelfde. Veel mensen vinden het ook een goed idee om hun horror-bevallings-verhaal aan je te vertellen wanneer je zwanger bent. Geen idee waarom mensen denken dat dat een goed idee is, je hebt er namelijk niets aan, jij kunt je bevalling namelijk heel anders ervaren. Dus, of ik op zie tegen mijn bevalling? Nee, ik kijk er naar uit! Ja echt! Hoe gek dat ook klinkt, ik vertrouw op mijn lichaam en ik weet dat ik dit kan. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen, hoe was jou eerste bevalling ten opzichte van de tweede? Of heb je bijvoorbeeld een heftige eerste bevalling gehad waardoor je nu heel erg opziet tegen een tweede?

Liefs, Natalie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

16 reacties

  1. Mariska
    12 maart 2018

    Wat mooi en eerlijk! Ik snap niet dat je je moet verantwoorden, belachelijk dat mensen altijd overal maar wat van vinden. Ben blij dat je ondanks je eerste bevalling toch niet opkijkt naar deze, je kan het!!!!!!

  2. Silvana Geerts
    12 maart 2018

    Wauw ik ga dat boek bestellen! Bedankt voor deze blog Natalie & Romy voor de tip!

  3. 12 maart 2018

    Mijn eerste bevalling ging al vlot, de tweede ging nog vlotter. Nadat ik van de tweede was bevallen besefte ik pas hoe pittig de eerste was. Ik ben nooit bang geweest voor de bevalling en ik hoop dat jij je goede geval van nu houdt tot de bevalling!
    Je kan het!

  4. Lisanne
    12 maart 2018

    Mijn eerst bevalling was een heftige vannog geen 4 uur maar wel met een op 1mm na een totaal reptuur.
    Geen pijn ervaren maar was wel volledig van de kaart de eerste 2 weken.
    Bevalling 2 was er 1 van 1 uur en 46 minuten en was super relax. Helaas veel gevloeit erna em 4 keer achter elkaar een migraine aanval maar verder was de bevallen en kraamweek super fijn.

  5. Joanne
    12 maart 2018

    Van mijn eerste braken zaterdagmorgen de vliezen maar gebeurde er niks. S middags begon het wat te rommelen en dat ging s avonds en s nachts door. Zondagmorgen om 9 uur had ik nog maar een vingertop ontsluiting moesten we door naar het ziekenhuis, om half 11 ging ik aan het infuus en 13.50 werd er een prachtig mannetje geboren. Mijn tweeede bevalling (ingeleid) liep uit op een keizersnede. Zijn hartje ging iedere wee heel laag en op een gegeven moment viel hij ook ff weg. Als ik dan op mijn zij draaide trok het iets bij ik had op dat moment 5 cm ontsluiting Maar het ging hun niet snel genoeg dus werd er besloten om in te grijpen. En ik had koorts dus ze dachten dat er een zwak baby’tje uit zou komen maar hij kwam krijsend ter wereld. Achteraf met de nacontrole zei de gynaecoloog ook dat ze misschien toch te snel hadden ingegrepen maar ja beter het zekere voor het onzekere.

  6. Madelon
    12 maart 2018

    Mijn 2e bevalling was in alle opzichten veel fijner dan mijn 1e, al kijk ik daar ook wel met een goed gevoel op terug. Ik ben toen ingeleid ivm een hoge bloeddruk, laatste 5cm duurde 9u en 1,5u moeten persen. Bij de 2e wilde ik zo graag dat het van zelf zou beginnen en dat het sneller zou gaan. En zo is het ook gegaan, na de 2e keer strippen door de verloskundige kreeg ik na 24u weeën en heb ik een hele fijne badbevalling gehad, wel in het ziekenhuis, dit voelde voor ons fijner omdat het dichtst bijzijnde ziekenhuis 20min rijden is. Bevalling duurde totaal 6u met 20min persen.
    Succes met de laatste loodjes en ik wens je een hele goede bevalling waar je met een fijn gevoel op terug kan kijken.

  7. Sabine
    12 maart 2018

    Eerste bevalling was 6 uurtjes maar heel relax, de 2e bevalling 2 uurtjes (inleiding) maar erg heftig omdat het gewoon te snel ging.
    Omdat me eerste zo makkelijk ging Was ik bij me tweede wel echt overrompeld omdat ze zo vlug ter wereld kwam.
    Tussen mijn 1e en 2e zit ook nog eens 11 jaar verschil dus wist niet heel goed meer wat ik kon verwachten allemaal
    En zoals je zelf aan geeft je heb het al eens eerder gedaan! Vind het bijzonderste wat er is

  8. Tamara
    12 maart 2018

    Hi Natalie,
    Waarom verantwoorden omdat je ervoor kiest om thuis te bevallen? Ik ben zelf 4,5 maand geleden bevallen van mijn dochtertje. Ook thuis en wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan!! Je kunt tijdens de weeën doen wat je wilt en waar je je goed bij voelt, je hebt lekker je eigen douche en eigen bed. Het voelt heel vertrouwd en fijn. Bij een tweede zo weer! Verder was mijn bevalling er eentje voor in de boeken. Ik werd op zondagochtend wakker met wat krampjes, alsof ik ongesteld moest worden. Toen de vk om 14u kwam had ik al 4cm ontsluiting en alle was weggewerkt tot en met 8cm zat ik aan de eettafel thee te drinken met de vk. Na 20 minuten persen is Lovy om 1845 geboren. En wat is het fijn dat je dan (al) thuis bent!!
    Geniet van je laatste loodjes, het getrappel in je buik en van je bevalling!

  9. Marloes
    12 maart 2018

    Mijn bevalling was niet rooskleurig helaas.. ik werd bij 38w ingeleid ivm hoge bloeddruk en de ontsluiting volgde redelijk snel. Dit alles kon ik zelf goed opvangen zonder enige pijnstilling. Toen ik mocht persen gebeurde er echter niks. Ik had giga persweeen maar Mn kleine man bleef zitten waar ie zat. Na een uur voelde ik heel instinctief dat ik een keizersnede wilde (vooraf nooit gedacht of gewild!) de gynaecoloog kwam en ook zij gaf aan dat dit de enigste optie was. Echter bleek het zo druk op de OK te zijn dat ik nog 1,5uur heb moeten wachten, met verschrikkelijke persweeen waar niks aan te doen was. Zelfs de weeenremmers hielpen niet. Gelukkig kwam er een heel mooi gezond pittig jongetje op de wereld maar vanwege de drukte werd hij meteen mee genomen en heeft mijn familie hem eerder gezien dan ik. Kortom niet echt een fijne ervaring om op terug te kijken. Dit alles heb ik 2 jaar omgezet in iets positiefs en ben zelf gaan werken als obstetrie verpleegkundige. Door deze ervaring en om hier war mee te kunnen doen voor andere zwangere vrouwen kijk ik nu weer uit naar een volgende zwangerschap én een geplande keizersnee waarbij ik de regie zelf in handen houdt!
    Je bent een topper als je zo positief bent, dat je vol goede moed begint aan dit avontuur en ik weet zeker dat dit alleen maar voordelen heeft voor de volgende bevalling! Mijn sleutelwoord is ook: blijf rustig en in jezelf gekeerd! Dat is het allerbelangrijkste! Succes met de laatste loodjes. Jij kan dit! Ik hoop oprecht dat je bevalling een feestje wordt…. XX

  10. Sanne
    12 maart 2018

    Ik ben echt pro thuis bevallen bij mijn eerste kindje in het ziekenhuis bevallen en nu, 9 weken geleden, thuis bevallen! Zoveel relaxter voelde ik me en zo fijn om in mijn eigen omgeving te zijn! Precies zoals jij het hierboven beschreef heb ik het ook ervaren en idd dit is niet bij iedereen zo en niet iedereen is voor thuis bevallen, maar ik hoop van harte dat dit jou ook gegund wordt en dat je er op die manier van kan genieten. Pijn doet het sowieso, maar in een fijne en vertrouwde omgeving zijn is heerlijk!
    Succes met de laatste loodjes en hopelijk kan je straks van je mooie gezinnetje genieten

  11. Renske
    12 maart 2018

    Mooi omschreven en fijn dat je er vol vertrouwen in gaat.. heel belangrijk!
    Ik hoop dat alles zo gaat zoals je dat voor ogen hebt 🙂

    Mijn 1e bevalling was er 1 volgens het boekje, beter nog zelfs volgens de verloskundige. En toch kan ik me herinneren dat ik het ontzettend heftig vond (vanaf de 5 cm dan).
    Nu ik zwanger ben van de 2e (ook een jongen :)) kijk ik wel ook vol vertrouwen er naar uit. Het is zeker geen garantie maar ik vertrouw erop dat mijn lichaam dit (weer) kan.
    Daarbij ga ik weer op zwangerschapsyoga, dat vond ik.een hele fijne voorbereiding omdat je een soort van wordt klaar gestoomd met wat er komen gaat en wat je ongeveer kan verwachten. Tevens vond ik de ademhalings tips om de bevalling het beste door te komen heel fijn.

    Nou ja anyway.. enerzijds denk ik: Sja het moet er ook weer uit.. en anderzijds denk ik: laat maar komen.

    Oh ja nog 1 tip.. mocht het persen liggend niet goed lukken en onnatuurlijk voelen, dan kan ik je de baarkruk aanraden. Ik vond het heel zweverig en middeleeuws klinken maar uiteindelijk is dit veel natuurlijker ivm zwaartekracht (het eventuele uitscheuren wordt hier ook mee verkleind ;)).

    Dus, heel verhaal.. sorry!
    Succes met de laatste loodjes, you can do it! Liefs Renske

  12. Birgit
    12 maart 2018

    Eerste bevalling 6 uur..
    Tweede bevalling 45min. Nooit bang geweest en na de tweede bevalling geen naweeën gehad. Succes met de laatste loodjes.

  13. Laura
    12 maart 2018

    Heb een verglijkbare eerste bevalling gehad 3 jaar geleden. 24 uur, geen persweeen, heel heftig! Tot een paar weken nadien zei ik tegen m’n vriend dat er noooooit een tweede zou komen. Gelukkig zwakte dat gevoel na verloop van tijd wel af. Nu ben ik bijna op de helft van m’n tweede zwangerschap en ben ik er zo ontzettend rustig onder, en laat het wel op me af komen.

  14. Talita
    12 maart 2018

    Nu ben ik toch wel erg benieuwd wat voor kritiek er wordt gegeven als je voor een thuisbevalling kiest! 😉 Ik heb 2 kindjes en ben beide keren thuis bevallen. Ik vond dat erg fijn! Ben er eerlijk gezegd zelfs een beetje trots op dat ik mijn kindjes thuis en zonder pijnstilling ter wereld heb gebracht. (Ook al was ik echt ontzettend bang voor de 2e bevalling, aangezien de 1e zeer snel en heftig was) Veel succes met de laatste loodjes! 😉

  15. Ramona
    13 maart 2018

    Na je eerste bevalling te hebben ‘meegemaakt’ , ben ik echt trots op je!! Negatieve ervaringen uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst en jij bent degene die je angsten beheert. Ik wilde heel graag in het Z-H bevallen van Cato, maar toen mijn vliezen braken om 2400 uur snachts en ik ontspannen (echt!) in een weeen storm terecht kwam, kon ik super rustig blijven en focussen. Om 0300 10 cm ontsluiting (schock!!) en na een uur persen is Cato geboren. Zo fijn en geborgen thuis, ik wil nu niet anders bij de tweede over een week of 8!! Wij kunnen dit! Ik heb overigens wel een hypno birthing circus gevolgd en ga nu voor een (eenmalige en individuele sessie) herhaling.

  16. Kim
    17 maart 2018

    Snap je keus helemaal. Vond niks fijner dan lekker in je eigen huis te bevallen. Nr 1 in het ziekenhuis duurde 17 uur en nr 2 thuis met 5 uurtjes zo relax zou het zo weer thuis overdoen. En anders ben je idd zo in het ziekenhuis.