MOMMY’S AROUND THE WORLD | Daniëlle Halfers

In het rubriek ”mommy’s around the world” stel ik jullie iedere week voor aan een moeder wonend in het buitenland. Ontdek het verhaal achter hun verhuisplannen en lees gezellig mee!

Danielle Halfers-Karseboom is 31 jaar en woont samen met Niels (38), Raf (7) en set (2) sinds begin van dit jaar weer op Curaçao! Ze werkt daar als recruiter bij QISS-IT en houd van reizen, lezen, snorkelen en gezellige dingen doen met vrienden!

Daniëlle verteld..

De reden dat we onze emigratie hebben doorgezet is omdat we hier Bijna 10 jaar geleden hebben gewoond. VERLIEFD ben ik op het eiland! Ik wist na mijn studie niet wat ik moest gaan doen en ik dacht, CURACAO! Tijdens mijn avontuur op het eiland in 2009 heb ik Niels leren kennen. En nu inmiddels 10 jaar later met 2 kids samen weer terug.

Voor we naar Curacao vertrokken woonde we in een twee-onder-een-kap, hadden beide een leuke baan, kids naar school- en opvang, vrienden en familie om ons heen.. eigenlijk helemaal happy. Maar.. er miste iets. We hebben 9 jaar lang gefantaseerd over terug gaan naar ‘ons’ eiland. Dat stukje ontbrak steeds..

 We hebben samen plannen gemaakt (tijdens het verbouwen van onze tuin, haha, die hebben we dus nooit afgemaakt) en ze nog tegen niemand verteld.. We hadden een doel: een van ons moest een baan hebben en wanneer dat het geval was konden we 100% achter onze beslissing staan om terug te gaan. Er was altijd al wel contact met Curaçao waardoor dit al vrij snel het geval was. Toen ik me besefte dat we gewoon écht terug gingen naar Curaçao kwam er een mega energie los maar tegelijkertijd ook een soort rust.. Het moest gewoon! Met onze kids terug naar het eiland.. Dreams can come true!

Ben je bevallen in een ander land? Zo ja, hoe ging dat? Nee, beide jongens zijn in Nederland geboren. Je brengt me op een idee 😉, haha GRAPJE!

Wat vind je het leukste aan wonen in het buitenland?!

Cliché, maar het leven.. veel mensen in Nederland worden geleefd, juist door vrienden, familie en het werk. Je vergeet soms gewoon te genieten. Er gebeuren om je heen zoveel dingen die je doen beseffen dat leven, juist nu, met kleine kids zo belangrijk is! Natuurlijk moeten we hier ook werken, en natuurlijk valt het hier ook wel eens tegen, maar als ik dan naar buiten kijk, de rust ervaar, de zon, de kids die krabben of salamanders (proberen) te vangen, een waaiende palm, Raf die staat te beach tennissen en zich af en toe omdraait met een grote glimlach.. DAN LEEF IK!

Wat vind je het moeilijks aan wonen in het buitenland? 

Afgelopen tijd hebben zich achter elkaar wat sterfgevallen voorgedaan in en naast de familie. Dat blijft lastig. Je kunt niet meer ‘even’ terug voor een begrafenis. Je gaat hierin keuzes en afwegingen maken, terwijl dat eigenlijk heel onnatuurlijk voelt. En als je je familie dan zoveel verdriet ziet hebben, kun je dat niet helemaal delen.

Zou je ooit nog naar een ander land verhuizen of wil je hier voor altijd blijven? Ligt je antwoord toe.

 Curaçao voor altijd! Uiteraard willen we meer van de wereld zien, maar onze thuisbasis is Curaçao, zo voelt het. We wonen natuurlijk op steenworp afstand van Aruba en Bonaire, en kunnen voor een weekend weg makkelijk uitwijken naar deze pareltjes. Maar thuis is hier. Zo voelt het voor ons alle 4!

Het meeste mis ik dan toch.. Shoppen! Haha, en dat niet heel kortzichtig maar hier heb je gewoonweg niet de winkels, de merken en de up-to-date fashion dan in Nederland. Daarnaast bijvoorbeeld een action, of een kwantum voor leuke hebbe-dingetjes in huis. Én (en dat reken ik ook onder het kopje ‘shoppen’) het struinen door andere steden. Je leeft op een eiland dus een tripje naar een stadje verderop zit er niet in. Wat ik absoluut niet mis is het gehaast zijn van de mens. Het is ongelooflijk hoe (en dat ervaar je pas wanneer je hier helemaal geland bent) hoog de lat in Nederland ligt. Privé maar ook op het werk. Vanaf een afstandje hier kun je pas begrijpen dat mensen zichzelf 836896 x voorbij lopen en dat er op elk vlak continu iets van je verwacht wordt. 

Heb je daar ook vriendinnen?!

Ja, dat gaat vanzelf.. zo cliché maar zeker waar, het begint al met moeders aan de schoolpoort! Daarnaast heb je ook al snel een andere band met je collega’s. Je leeft op een eiland, dus komt elkaar overal tegen. Je wordt al snel persoonlijk naar elkaar.

Wat zijn je dromen voor de toekomst? 

Een huis van onszelf ergens op Bottelier of Jan Thiel. Met (nog meer) ruimte voor de kids en een lekker zwembad. Dat we in goede gezondheid nog heel veel jaren mogen genieten van onze liefde; Curaçao. 

Wat zou je andere moeders adviseren die naar het buitenland willen of gaan verhuizen? 

DOEN! De stap is enorm maar geeft zoveel energie, zeker met kids! De emotie rollercoaster is ook enorm maar je ervaart zoveel geluksmomentjes. En natuurlijk zijn er altijd mensen zijn die je ‘verdriet’ doet met je vertrek. Maar hey!, je leeft nu! De kids hebben een ervaring die ze nooit meer vergeten, ze groeien hierdoor en het draagt bij aan de persoon die ze later gaan worden. Soms een lach, soms een traan, want het gaat nou eenmaal niet zonder slag of stoot, maar uiteindelijk voor mij het ultieme geluk. En natuurlijk mis ik mijn zus, broer, ouders en vriendinnen soms. Maar;degene die voor mij het belangrijkste zijn, zijn hier bij mij! Dus mommy’s: DOEN DOEN DOEN! Die ervaring met je gezin neemt niemand je meer af!

Sluit af met je favoriete quote! 

Laat je door niemand vertellen dat iets niet kan!

Lieve Natalie, super bedankt voor je berichtje! Heel leuk om dit verhaal op te mogen schrijven. Ben heel benieuwd naar het resultaat. En voor jou en je gezin; Hope to see you soon @Curacao! Dreams can come true!

                    Liefs, Danielle 

Volg het avontuur van Daniëlle en haar gezin op instagram!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Één reactie

  1. May Halfers
    13 april 2019

    Wat een mooi verhaal door mijn dochter geschreven. Er is zoveel in ons keven gebeurd dat we allemaal weten dat we nu moeten genieten. Nu en niet wachten tot later.

    Natuurlijk missen wij de kleinkinderen en zouden het graag anders willen maar het draait om hun geluk. Als ze daar gelukkig zijn dan toveren ze voor ons ook een grote glimlach. Daantje ik ben trots op jou en je gezinnetje.