MOMMY’S AROUND THE WORLD | DEBBIE

In het rubriek ”mommy’s around the world” stel ik jullie iedere week voor aan een moeder wonend in het buitenland. Ontdek het verhaal achter hun verhuisplannen en lees gezellig mee!

Debbie Dhillon is 24 jaar en is 8 jaar samen met Gino, samen hebben zij een dochter; Jenaira (1) en wonen momenteel in België! Ze werkt als model, is oprichter en organisator van ”Moeder aan de markt” in Alkmaar én een echte ”insta mom”. Ze kijkt het liefst een goede serie, gaat graag naar de sauna en doet het liefst leuke dingen met haar gezin.

DEBBIE VERTELD..

We hebben al op verschillende plekken gewoond; Praag, Engeland, Polen en nu België! Gino voetbalt en verplaats af en toe van club. Hij woonde al eerder in andere landen zoals Slowakije en Frankrijk. Maar ik ben pas vanaf Praag mee verhuisd. Ik raakte toen zwanger. Kort daarna verhuisde we naar Polen.


Toen we gingen verhuizen, was ik net afgestudeerd als schoonheidsspecialiste en deed al een tijdje fulltime modellenwerk. Ik heb zelf ook voor modellenwerk 4 maanden in India gewoond. Ik zag Gino toen dus ook 4 maanden niet. Dit was voor ons echt het moment dat we tegen elkaar zeiden van: een van ons moet de ander achterna gaan. Want we zagen elkaar meer niet als wel. Hij woonde namelijk al tijdens mijn studie in het buiteland. Ik bezocht hem dan elke keer als ik vakantie van school had. Dat was dus 1 week in de 2 maanden. Na mijn India avontuur besloot ik dus om met hem mee te verhuizen. Aangezien dit de meest logische keuze was. Met voetbal heb je namelijk een vast contract en met modellenwerk is het heel onzeker. Geen modellenwerk is geen inkomsten. Op het moment dat ik naar Praag mee ging verhuizen deed ik wel nog modellenwerk en gelukkig vond ik daar snel een modellenbureau en heb ik leuke jobs in Praag gehad! Ik besloot ook mijn eigen schoonheidssalon aan huis te beginnen. Ik had mijn eerste klant gehad en was dol gelukkig. Toen hoorde ik dat we weer gingen verhuizen! Ik had mijn salon net een week open.. Wij gingen toen dus naar Polen verhuizen voor zijn voetbal. Ik ga niet weer in het buiteland een salon starten. Het is gewoon allemaal zo onzeker of we ergens blijven of niet.

Hoe of wat was je eerste reactie toen je hoorde dat je ging emigreren?

Ik zag het al een tijdje aankomen omdat Gino al een aantal jaar in het buiteland voetbalde. Ik was het een soort van aan het uitstellen. Toentertijd woonde hij 2,5 jaar in Slowakije en ik zag mezelf daar gewoon echt niet wonen. En ik was vastbesloten dat ik zelf eerst een carriere wilde maken. Maarja, uiteindelijk liep dat dus anders uit omdat we elkaar dus te weinig zagen. En het kwam toen als een mooie nieuwe start dat hij weg ging uit Slowakije en naar Praag verhuisde. We konden hier dan samen starten.

Ben je bevallen in een ander land? Zo ja, hoe ging dat?

Ik ben in Nederland bevallen. Wel heb ik in Polen een echo/controle gehad toen ik daar woonde. Het verbaasde me dat zelfs artsen daar amper engels spreken. Ik kon dus niet eens normaal communiceren dus ik was vastbesloten om in Nederland te bevallen. In Nederland zou ik ook sowieso mijn moeder erbij hebben en familie/vrienden om me heen hebben na de bevalling. En kraamzorg! Want dat kennen ze in Polen ook niet. In die landen is het normaal dat je familie je helpt na de bevalling. Maarja die had ik daar dus niet! Er was dus een risico dat Gino niet bij de bevalling zou zijn. Maar er was ook een risico dat Gino er niet bij zou zijn als ik in Polen zou bevallen. Voor het zelfde geldt zou mijn bevalling bijvoorbeeld beginnen terwijl hij een uit wedstrijd had. En dus niet snel erbij zou zijn. Ik kende daar helemaal niemand omdat we er nog niet lang woonde. Dus ik nam liever het risico dat ik in mijn eigen land zou bevallen waar alles goed geregeld is en waar ik sowieso mensen om me heen had. Drie weken na mijn bevalling verhuisde we naar Engeland. Gino had daar vlak voor mijn bevalling een contract getekend. Hij woonde daar dus al. Ik was de laatste 2 maanden van mijn zwangerschap al in Nederlad omdat ik niet meer mocht vliegen. En ik ook omdat ik een zwangerschap met complicaties had wilde ik geen risico’s nemen.  

Hij was gelukkig bij de bevalling. Mijn vliezen braken tijdens een picknick in het park met mijn moeder. Ik heb direct Gino gebeld en hij is toen gelijk vanuit Engeland met de auto gekomen. 
Hij kreeg 2 dagen vrij. En ik lag nog 3 nachten in het ziekenhuis. Ik was dus blij dat ik in Nederland was. Nu had ik nog steun nadat ik uit het ziekenhuis kwam. Gino kreeg toen nog 2 dagen vrij. Dus dat was heel fijn! 
Het was een zware tijd. Zo vlak na de bevalling 2 weken zonder elkaar zijn. Maar ik hield gewoon in mijn achterhoofd van voor nu is dit zo het beste. Hij moet daar toch trainen dus is er niet om me te helpen en ik had echt extra hulp nodig na de bevalling. En ik hield het in het vooruitzicht dat we in Engeland lekker samen konden zijn en een nieuwe start met ons gezinnetje konden maken.

Het leukste aan wonen in het buitenland is dat je steeds nieuwe plekken ontdekt en andere culturen. Het missen van mijn familie en vrienden vind ik het moeilijkste aan wonen in het buitenland. Dat ik niet even een avondje een vriendin kan uitnodigen of leuke dingen kan doen in het weekend. En ik vind het soms ook lastig dat ik niet overal bij kan zijn zoals verjaardagen enzo. Ik voel me daar dan soms ook schuldig over. Wanneer we weer gaan verhuizen is afhankelijk van Gino zijn voetbal. Wij verhuizen gewoon met hem mee waar hij naartoe gaat. Elk seizoen is het dus weer spannend of we ergens blijven of weer zullen verhuizen. 

Wat ik ook mis aan Nederland is dat je daar leuke uitstapjes kunt maken. Een klein voorbeeld: in Nederland heb je zoveel kinderboerderijen! Bijna in elke wijk vind je er wel een. Waar ik nu in belgie woon is de dichtstbijzijnde 45 minuten rijden. En vaak mis ik ook de supermarkten in Nederland waar ik mijn trouwe producten altijd koop. Die ik niet in andere landen kan vinden. Zoals brinta, limonade en bepaalde producten voor Jenaira. En de taal!
Soms is Engels praten vermoeiend en wil je gewoon even lekker in je eigen taal kunnen praten zonder overal bij na te moeten denken. Wat ik niet mis is dat ik me niet druk te hoeven maken hoe ik eruit zie haha! Toch niemand kent me hier. In Nederland maak je je automatisch meer druk of je bekenden tegen zal komen enzo.

Tot nu toe heb ik overal vriendinnen gemaakt. Ik moet zeggen dat toen ik nog geen moeder was het een stuk moeilijker was om mensen te leren kennen. Bij sommige clubs waren er andere spelers met vriendinnen dus dan kon ik met hun optrekken. Maar er zijn ook clubs gehad waar dit niet het geval was en ja dan vond ik het erg lastig om mensen te ontmoeten in mijn eentje.

Nu ik moeder ben ga ik overal altijd op zoek naar baby/kinder groepen, kinderactiviteiten in de buurt. Op die plekken kan ik dan ook andere moeders leren kennen die uit de buurt komen. En Jenaira kan dan mooi met andere kindjes spelen. 

Mijn droom voor de toekomst is dat we uiteindelijk weer in Nederland zullen wonen. Ik zou dan nog steeds modellenwerk willen doen, de moeder aan moeder markt runnen en daarnaast een schoonheidssalon aan huis willen hebben. En natuurlijk genieten van het gezinsleven.

Wat ik andere moeders adviseer in een soortgelijke situatie: probeer gewoon overal het positieve in te zien! Dit maakt alles zoveel makkelijker. En ga vooral op zoek in het buiteland naar leuke groepen voor kinderen. Hier kan je contacten leggen! Op momenten dat je het moeilijk hebt omdat je het thuisfront bijvoorbeeld mist. Ga dan videobellen met familie en vrienden! Zo voel je ze toch dichtbij. 

Now we can travel the world together. Deze quote stond ook op het geboorte kaartje van Jenaira. Het belangrijkste is dat je samen met je gezin bent, waar ook ter wereld is dit het fijnste wat er is!  

X Debbie!

Volg het avontuur van Debbie en haar gezin op instagram!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

2 reacties

  1. Milou
    3 mei 2019

    Ik vind deze rubriek erg leuk, maar het aantal spelfouten in dit artikel stoort mij enorm. Misschien even nalezen voordat je een stuk van iemand anders publiceert 🙂 want het is zonde van zo’n leuk verhaal!

    • Natalie Vijfhuizen
      3 mei 2019

      Ik laat iedereen altijd zijn eigen stuk schrijven, verander hier niets aan en loop het alleen even na voor ik t publiceer 😉 Nooit problemen mee gehad maar zie t zelf ook. Bedankt voor je feedback.