Mommy’s around the world | KICK OFF

Een gloednieuw rubriek op mijn site, iets waar ikzelf razend enthousiast over ben omdat het voor mij allemaal zo herkenbaar is. Ik ga jullie een kijkje geven in het leven van Nederlandse mama’s die zijn verhuisd naar een ander land! En voor wie mij nog niet zo goed kent.. Ik trap zelf af, ook al woon ik niet meer in het buitenland en de mama’s die ik aan jullie gaan voorstellen wél, ik deel dit zodat jullie een idee krijgen van de inhoud van dit rubriek. En omdat ik het zelf natuurlijk ook gewoon heel leuk vind 😉

Ik ben Natalie Vijfhuizen, 25 jaar, mama van Lola (2,5) en Joe (bijna 1) en samenwonend met Danny! Ik werk als b(v)logger en ik hou van leuke dingen doen met mijn gezin, schrijven, lezen en goed eten!

Naar welk land ben je vertrokken? 

Op 2 juni 2016 vertrok ik, hoogzwanger, naar Aruba met Danny. Ik was toen 22 jaar en 31 weken zwanger van onze dochter!

Wat was daar de reden voor?

Danny werkt voor het korpsmariniers, er was daar voor 1,5 jaar lang een plekje vrij voor hem. We hebben onze spullen gepakt en zijn gegaan!

Hoe was je situatie voor je vertrok?

Ik had een eigen praktijk als diëtiste. Dit had ik ruim een jaar eerder zelf opgestart en het begon goed te lopen! Ik was mega blij met mijn eigen plekje en trots op wat ik bereikt had maar zo’n avontuur leek me fantastisch, dus ik dacht dat ik mijn onderneming wel een 1,5 stil kon zetten. Haha, what was I thinking. Ik heb zelf in 2013 op Curacao gewoond en wist hoe fijn het leven daar kon zijn. In december 2015 raakte ik zwanger van Lola, en dat maakte de voorbereidingen voor ons vertrek natuurlijk wel wat spannender!

Wat was je eerste reactie toen je hoorde dat je ging emigreren? 

Ik was meteen enthousiast. Danny belde mij toen hij aan het werk was en zei; ”wat zou je ervan vinden als we een tijdje op Aruba gaan wonen?” ik zei meteen: JAAAAA DAT GAAN WE DOEN! En dus was het vrij snel geregeld!

Ben je bevallen in een ander land? 

Op 23 augustus 2016 ben ik bevallen in het ziekenhuis op Aruba. Het was absoluut geen fijne bevalling (duurde ruim 24 uur, wee opwekkers, onderbezetting in het ziekenhuis etc.) Maar toen Lola op mijn borst lag was ik – hoe cliché ook – de gelukkigste vrouw op aarde. Of ik alles ook meteen vergeten was? Zeker niet, dat heeft wel even geduurd, haha!

Wat vond je het leukste aan wonen in het buitenland? 

De tijd samen met mijn gezin, geen sociale verplichtingen. Ik vond het fijn dat er maar 1 seizoen was. Ik kan niet goed tegen de winter en grijze, regenachtige dagen. Ik kan daar heel neerslachtig van worden. Als de zon buiten schijnt, dan schijnt ie ook bij mij 🙂

Wat vond je het moeilijkste aan het wonen in het buitenland? 

Ik miste mijn familie natuurlijk, ook al kwamen ze wel langs. Het is natuurlijk lastig als je even met je handen in ‘t haar zit dat je niet naar je moeder, zussen of oma kan rijden.

Zou je ooit nog naar een ander land verhuizen of wil je hier voor altijd blijven? 

Liever nog vandaag dan morgen. Maar eerst moet Danny zijn studie afmaken in Nederland, dat duurt nog 2 jaar. Daarna zien we wel verder 🙂 Maar ik weet zeker dat we uiteindelijk toch wel naar de Cariben gaan, daar hebben we ons hart verloren.

Wat miste je het meest aan NL? En wat juist niet? 

Meestal niet veel, ik kon het eiland leven zo waarderen. Lekker rustig, minder stress. Soms miste ik wel bepaalde winkels zoals de Hema. Maar over het algemeen was er niet echt iets wat ik heel erg miste, op Aruba heb je bijvoorbeeld ook geen een Jumbo en een visboer, haha. Mensen zijn daar dankbaar voor wat ze hebben en proberen van iedere dag een feestje te maken ondanks tegenslagen. Het eerste wat me opviel toen ik weer terug in Nederland kwam was dat iedereen hier zo gehaast is, zich meteen druk maakte over wat voor werk ik ging doen en er word zoveel van je verwacht.

Heb je daar vriendinnen gemaakt? En hoe ging dat? 

Een van mijn liefste vriendinnetjes woont daar nog, Annoek. Heel bijzonder vind ik onze band, bij haar voelde het meteen goed en we hebben zoveel raak vlakken, bij haar kan ik 100% mezelf zijn. Lola werd geboren op 23/08/16 en haar dochter op 23/09/16, beide op Aruba. Ik vind het zo jammer dat ze niet verder kunnen opgroeien samen. Wat ook heel bijzonder is, is dat Annoek met haar gezin nu in ons oude huis wonen, zo blijven de herinneringen voor ons heel tastbaar!

Wat zijn je dromen voor de toekomst? 

Terug naar Aruba verhuizen is mijn grootste droom, met mijn hele gezin, anders niet natuurlijk 😉 Het voelt daar als thuiskomen.

Wat zou je andere moeders adviseren die naar het buitenland willen of gaan verhuizen? 

Als het op je pad komt, of als je de droom hebt, go for it! Het is de meest bijzondere ervaring ooit. Je leert jezelf zo goed kennen doordat je niet afhankelijk bent van naaste vrienden en familie en als gezin groei je dichter naar elkaar toe. Ik zou zo weer gaan als het kon.. Maargoed, dat moge duidelijk zijn haha!

Sluit af met je favoriete quote! 

Een lange van mij..

For a long time, I’ve been trying to fit in, when I and everyone else, as an individual human being, was born to stand out. I unconsciously wanted to create a copy, like many other people try to do, in stead of embracing the original with all it’s good and bad sides. Although the way to this enlightenment has been long and painful, luckily I’ve come to understand this sentence – no one is you and that is your power.

Liefs, Natalie

Volgende week vrijdag stel ik jullie voor aan Danielle Halfers, zij en haar man volgde hun droom en emigreerde naar Curacao!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Één reactie

  1. Wilma
    5 april 2019

    Zo leuk om je te volgen, je foto’s, verhalen etc. Grappig dat wij dezelfde liefde voor Aruba hebben. Ik herken zoveel bekende spots als ik je foto’s zie.Ons hart ligt ook in de Cariben en hopen ons ook ooit daar te kunnen vestigen. Een lieve groet uit Aalsmeer.