MOMMY’S AROUND THE WORLD | MARIJE VAN DER NEUT

Marije van der Neut is getrouwd met Pieter, samen hebben zij twee dochters; Liselot (2015) en Rivka (2016). In Augustus krijgen de meiden er nog een broertje of zusje bij! In Mei 2018 vertrok het gezin naar Curacao, hier zullen ze blijven tot volgend jaar zomer, Pieter werkt voor defensie.

Marije vertelt;

In Nederland werkte ik met (jong) volwassenen met een beperking en gedragsproblematiek. Hier kiezen we bewust voor ons gezin en doe ik één dagdeel in de week vrijwilligerswerk op het hospice wanneer mijn man thuis is. Mijn grootste hobby is fotografie! staat momenteel op een laag pitje, maar hoop ik wel weer wat meer op te pakken.

Toen bekend werd dat we gingen verhuizen stonden er nog twee lange uitzendingen van beide vier maanden op de planning.  Met baby en peuter was dit soms best pittig, en vlak voor de tweede uitzending besloot ik te stoppen met werken deels omdat het werken in de zorg, in combinatie met het werk van mijn man gewoon erg lastig is te combineren met oppas voor de kinderen. Maar ook zodat we rustig naar ons vertrek en alle veranderingen toe konden werken. Stoppen vond ik in het begin ook best wel even pittig. Ik functioneer gewoon beter wanneer ik lekker bezig en druk ben dan wanneer ik zelf mijn tijd in kan delen en dingen moet gaan zoeken om te doen. Hier heb ik er gemak van, want ik hoefde hier niet eerst te wennen aan het leven als thuisblijfmoeder.

We hadden het er al eens samen over gehad, een plaatsing in het buitenland, ik had toen al aangegeven bij mijn man dat het me echt heel erg leuk leek. Toen hij na vier jaar een nieuwe plaatsing zou krijgen en hij daarvoor op gesprek ging bij zijn loopbaanbegeleider belde hij mij op en zei: Wat zeg je van twee jaar Curacao?! Mijn reactie was gelijk: dat gaan we doen! En zo was dat dus heel snel geregeld. Echt een keuze waar we nog geen seconde spijt van hebben gehad. Het voelt echt als een cadeautje deze tijd samen.

Op dit moment ben ik zwanger van ons derde kindje. Ik sta hier onder begeleiding van een gynaecoloog en dat voelt allemaal heel erg goed. Elke vier weken krijgen we een echo en ik weet al dat ik hier in het ziekenhuis ga bevallen. Je weet gewoon van tevoren dat je niet in zo’n luxe kraamsuite beland zoals in Nederland en ik hoor ook erg verschillende ervaringen van andere moeders. Ik probeer het gewoon te zien als een avontuur en geloof dat het best goed komt. Bevallen is nu eenmaal geen pretje, dat weet je van te voren. Ik ben vooral heel benieuwd en bereid me vaak voor op het ergste, dan valt het altijd mee.

Het aller allerfijnste vind ik hier het gezinsleven wat we hebben. Mijn man is net terug van vier weken oefening. Dat is wel even anders dan in Nederland, dit was de langste tijd dat hij hier weg is. Verder is hij af en toe een week tot maximaal twee weken weg. De afstand naar zijn werk is vele  malen korter dan in NL en hij komt dus elke dag om 15.30 thuis. Feest! En hóe fijn is het dat hij straks gewoon minimaal de eerste 9 maanden bijna elke avond en nacht thuis is, de eerste ontwikkelingen meemaakt van de baby en ik het niet allemaal alleen hoef te doen. Je hoort al.. Ik zie het helemaal zitten!

Het fijnste aan Curacao vind ik echt de sfeer. Het hele ”go with the flow” gevoel! Wat vandaag niet is komt morgen wel.. In het begin levert dit echt wel frustraties op wanneer er dingen geregeld moeten worden, maar je went er snel aan. Intussen durf ik gerust dezelfde dag nog een afspraak af te zeggen als ik me niet fit voel of de kinderen moe zijn. Iets wat ik in NL niet snel zou doen. Ook vind ik het zo ontzettend genieten dat het strand gewoon altijd dichtbij is. We proberen elke week minimaal twee keer te gaan en zitten dan vaak ook op ons vaste plekje. In Nederland was de zaterdag een dag vol afspraken, klusjes en boodschappen of werk en hier hebben we de vrijheid om er voor te kiezen de dag te beginnen met een cappuccino aan het strand, spelende kindjes aan onze voeten. Het leuke is ook dat wanneer ik aan het strand zit ze altijd wel een kindje vinden om mee te spelen. Of ze nou Nederlands spreken en hier wonen of dat het Amerikanen of Brazilianen op vakantie zijn, dat maakt voor de kinderen niets uit. Je legt hier veel makkelijker contact met andere mensen.

Het moeilijkste vind ik wel het missen van bijzondere familiemomenten. Zoals overlijden of bruiloften. Je kunt niet overal voor terug en moet hier soms echt keuzes in maken. Verder vind ik het soms best een uitdaging om alle contacten in NL te blijven onderhouden via de app/telefoon/social media zonder dat ze teveel verwateren. Want daar zijn de meeste contacten toch echt te waardevol voor.

Verhuizen naar een ander land?! Ik zou het kunnen, maar ik denk niet dat het ooit gaat gebeuren. Mijn droom is wel echt om nog eens poos te werken in een derde wereldland maar ik vrees dat ik dat had moeten doen voordat er kinderen kwamen. Daarbij, mijn man voelt zich helemaal thuis binnen defensie en ik denk niet dat hij snel van baan zal wisselen. Wel zou ik zeker gelijk weer volmondig JA! roepen wanneer hij weer een plaatsing zou krijgen in het buitenland.

Wat mis je het meest aan Nederland? En wat juist helemaal niet?

Laten we beginnen met wat helemaal niet, dat is echt de gejaagde cultuur! het vele moeten, het gevoel aan bepaalde verwachtingen te moeten voldoen. Ook mis ik écht niet de donkere dagen! Ik HOU van het voorjaar en de zomer, zodra de blaadjes vallen voel ik dit in mijn lijf en hoofd. Ik voel me hier echt top!

Wat ik wel mis is af en toe is even dat bakje koffie bij een vriendin of bij mijn moeder/zusje. Oma’s die oppassen zodat je even je handen vrij hebt (Echt oma’s zijn goud!) Ook mis ik echt winkels nu ik zwanger ben met fijne babyspulletjes en kleertjes. In Nederland is wat dat betreft zo ontzettend veel keuze. Gelukkig kan ik vrij eenvoudig bepaalde kleine dingen op laten sturen vanuit Nederland, of familie neemt het mee wanneer ze op bezoek komen.

Verder vind ik het soms ook fijn dat niet alles hier voor het graaien ligt. Het maakt je bewust van wat je hebt.. Het maakt je bewust van de waarde van kwalitatief goede en duurzame spullen en minder hebberig. Je ziet hier ook écht armoede.. en dat maakt je soms wel eens stil.. En tevreden!

Contacten leggen gaat hier best makkelijk. Al is echt een duurzame vriendschap opbouwen hier wel lastig. Veel mensen wonen hier maar een aantal jaar en soms heb je net super leuk contact, en vertrekt diegene weer naar Nederland. Maar dat weet je, je zit in dezelfde situatie. Mensen staan hier wel open voor nieuwe contacten en dat maakt contact maken ook veel makkelijker.

Grootse dromen voor de toekomst heb ik op dit moment niet. Mijn focus ligt nu op ons gezin. Er zijn voor hen! We hopen als we terug zijn in NL een plekje te vinden waar we ons kunnen settelen, ons te focussen op studie en werk, in mijn geval iets te vinden wat goed te combineren is met het leven als thuisfront-mama. En toch nog eens voor een bepaald aantal jaren naar het buitenland blijft toch ook een droom denk ik.

Heb je tips voor andere moeders die ook naar het buitenland gaan of willen verhuizen?

Heb je de droom of mogelijkheid.. GA! Ga gewoon en geniet van alles wat er op je pad komt. De wereld is zoveel groter en mooier. Je groeit, als persoon maar ook als stel en gezin echt van zo’n avontuur.

Sluit af met je favo quote..

Ik heb hier lang over na moeten denken, met een pinterestbord vol prachtige quotes door de jaren heen verzameld kwam ik er nog niet uit wat echt bij mij, bij ons leven past. Een simpele quote die iedereen kent wil ik je graag meegeven: collect moments, not things! Elke dag is een bijzonder geschenk, elke dag een nieuwe kans. Geniet.. Van die kleine, normale momenten.. Ze zijn zo kostbaar.

Liefs, Marije

Dankjewel lieve Marije voor het delen van je mooie verhaal. Geniet van je zwangerschap en alles wat erbij komt kijken! Wie weet ontmoeten we elkaar nog eens.. Wil jij Marije ook volgen? Check haar instagram – ze maakt prachtige foto’s!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Één reactie

  1. Maiken
    24 mei 2019

    Ik woon sinds juni 2018 met mijn man en onze 2 kindjes in Italië, frosinone (Alatri). Mijn man werkt ook voor defensie en zal hier tot dec.2020 gestationeerd zijn. Wat ik lastig vind, en wat dan ook weer de reden is dat ik dit (denk ik nu) geen tweede keer zal doen is de mega taal barrière hier in Italie. Engels spreekt men niet of schaars dus wij zijn erg op ons zelf aangewezen. Het is een enorme uitdaging om dingen, welke je in Nederland heel gemakkelijk doet, hier voor elkaar te krijgen. Dat voelt dan als een overwinning zoals een simpel doktersbezoek of een telefoontje naar de gemeente.
    Vanwege deze barrière ben ik dan ook in februari in Nederland bevallen na een niet zo’n fijne start hier in Italië. Alles gaat nu goed en voel me veel beter. Het heeft echt tijd nodig om te settelen. Leuk verhaal! Suc6 met je bevalling, dat zal vast ook heel anders zijn als in Nederland maar ook daar heeft men het beste met je voor. Groetjes, Maiken