My life is perfect on instagram

Mijn hemel. Ik zette nét een foto van mijn fluffy buik op instagram (in stories) en mijn inbox ontploft. Serieus. Meer dan 500 berichtjes in 1 uur tijd! Ik heb totaal geen moeite met het delen van zo’n foto, want als ik naar het zwembad ga zie je in principe exact hetzelfde. Ik heb niets te verbergen. Zoveel vrouwen die vonden (net als ik) dat het tijd was voor wat realiteit op instagram. Ik dacht serieus even dat ik de enige was.

Afgelopen week werd ik voor het eerst beïnvloed door instagram. Ik was intens moe, zo moe dat ik door rood reed, mijn pincode vergat in de appie en niet eens meer normaal een mailtje kon beantwoorden. Toen ik vervolgens thuis kwam en de kids na 100 pogingen eindelijk allebei sliepen, plofte ik op de bank met een glas wijn en reep chocolade terwijl er was voor een jaar naast me lag en ik een heel weeshuis kon vullen met de etensresten die op de grond lagen. Ik opende mijn telefoon en ging even lekker hersendood op instagram loeren, zoals ik wel vaker doe. Het leek alsof half instagram op vakantie was op Ibiza, alle moeders maatje 36 hadden en ten huwelijk werden gevraagd op de meest fantastisch romantische manier. Daar zat ik dan. Geen make-up op mijn gezicht. In jogging pak, want ‘s ochtends moet ik vaak de keuze maken óf de kids aankleden óf mezelf, en meestal ga ik dan voor dat eerste want anders krijgen we dat #loedermoeder gezanik weer. En mijn vent was er niet, zoals ongeveer de helft van mijn leven. En man, wat voelde ik me zielig en ellendig. Ik had mijn dag niet, was niet op Ibiza en had die ochtend bij de Zara broeken in maatje 42 besteld. Nou nou, poeh poeh, denk ik nu, maar toen leek dit echt het einde van de wereld.

Gelukkig duurt zo’n moment wel geteld 60 minuten bij mij. Ik drink mijn glas wijn leeg, eet nog een stuk chocolade, ga even zwaar zelfmedelijden hebben en vervolgens even lekker mee bleren met R. Kelly (I believe I can fly, lekker fout, love it) daarna gaat het een stuk beter kan ik je vertellen. Even relativeren op zo’n kut dag gaat vaak niet heel soepel, maar een lachje van één van mijn monstertjes maakt mijn hele dag beter. Lekker cliché weer maar het is écht zo.

De volgende dag ga ik dan altijd nog even nadenken. Ik vroeg me zo intens af waarom ik me liet misleiden door perfecte plaatjes. Ik bedoel, ik ben zelf ook instagrammer, ik zou toch moeten weten dat het soms allemaal veel mooier lijkt dan het is? Waarom gaan we vervolgens allemaal hartstikke lekker op die perfecte instagram feeds? Ik weiger daar aan mee te doen. Ik ken genoeg meiden die er aan onder door gaan. Dat ze denken dat het normaal is om een Gucci tas te hebben van 2000 euro op je 16e. Dat het normaal is om in een gloednieuwe mini Cooper te rijden terwijl je zelf nog amper gewerkt hebt. Dat het normaal is om 6 keer per jaar op vakantie te gaan. Dat het normaal is om na je bevalling naar buiten te huppelen in je skinny jeans. Dus bij deze; nee, dat is niet normaal. Voor niemand niet. Bij ons gaat het ook niet perfect en vind ik het iedere dag een prestatie als ik de kids tevreden en blij naar bed breng. Laat je dus niet gek maken door social media. We doen allemaal maar wat en zijn allemaal onzeker, het gras is niet groener aan de overkant en over dat fantastische foto’tje zitten 300 filters.

Bedankt voor jullie lieve berichtjes, echt waar jullie zijn de leukste! En nu ga ik slapen.

Liefs, Natalie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

11 reacties

  1. Anneleen Cools
    10 juni 2018

    Aaaaaaah wat ben je toch een topper, allemaal zo waar !

  2. Sanne
    10 juni 2018

    Flubberbuikenclub! ‍♀️

    A M E N voor deze blog

  3. Anjes
    10 juni 2018

    Hahah! Heerlijk artikel!

    Hier het zelfde verhaal. Dat maatje 42 verhaal, oef herkenbaar! En wat deed dat even pijn. Om dan nog niet te spreken over de striae, blubber buik en volumeloze borsten!

    Alles voor die 2 lieve kindjes van mij en ( meestal ) ben ik er trotst op.
    Liefs,
    Anjes

  4. Stephanie
    10 juni 2018

    Wauw, heerlijk stuk om te lezen. Wat een verademing. Top wijf!!

  5. DK
    10 juni 2018

    Hahaha ik ging stuk om deze: ‘En mijn vent was er niet, zoals ongeveer de helft van mijn leven.’ Zo herkenbaar maar vooral zo fijn om dat ook eens een ander te horen zeggen

  6. Tamara
    10 juni 2018

    Echt precies dit!! Altijd maar denken bij instagrammers met mooie, perfecte lifestyle en vakantie foto’s: ‘hoe dan?’
    Maar onbewust doe je het zelf ook. Ik stond laatst in twijfel om een selfie te maken terwijl ik make up loos in chill pak op de bank lag en die op insta te zetten omdat ik ook klaar was met die perfecte instagram accounts! Toch heb ik het niet gedaan, maar ben ik heel blij met deze blog van je!xxxx

  7. 11 juni 2018

    Ik vond en vind nog steeds, je super stoer dat je zulke foto’s ook deelt. Al is het ergens gek dat we met zijn allen hier nog bewust van gemaakt moeten worden: dat mensen op Instagram niet het perfecte plaatje zijn. Maar ga zeker zo door, eet nog een reep chocolade en knuffel je schatten van kinderen. Dat is nou echt belangrijk en uiteindelijk is het veel leuker om foto’s te zien van een gelukkig gezin dan een moeder die ongelukkig is met zichzelf.

  8. 11 juni 2018

    You go girl! Zo is het maar net.. vaak word er vergeten wat voor een power wij vrouwen hebben. Geniet van je mooie gezin!

    Xoxo

  9. 12 juni 2018

    Mooi geschreven en zo waar! Je voelt je op zo’n moment echt zwaar ellendig ja! Ik krijg altijd te neiging om minder te eten (wat niet goed is) en mega te gaan sporten enz.. Dat terwijl wij juist heel normaal zijn en het gewoon de realiteit is. Mensen zouden inderdaad meer de realiteit moeten overbrengen i.p.v. een perfect plaatje (dus leven) die niet de realtiteit is. Helemaal waar je artikel! En natuurlijk hebben we alles over voor die lieve minimensjes die het iedere dag net een stukje mooier maken! X