Vind ik het moederschap zwaar?

Wanneer je zwanger bent van de tweede, vinden sommige mensen het ineens ontzettend nodig om je even te vertellen welke ”hell” je te wachten staat. Ik citeer zinnen als: ”oooooh je gaat zo moe worden” & ”twee kinderen is zoooo zwaar”. Voor wie dit leest en het ook nodig vind om dit te melden, even wegklikken. En voor wie denkt, zo die Natalie is pittig vandaag; ”blame it on the hormones”.

Ook aan mij word vaak gevraagd of ik het moederschap zwaar vind. Ik vind dat een lastige vraag, want wat is zwaar? Wanneer Lola een dreumes-terror-bui heeft heb ik soms wel eens zin om exact hetzelfde te gaan doen van frustratie, keihard schreeuwen en met mijn hoofd tegen de muur bonken dus. Wanneer ik weer eens een week alleen ben en niet eens even rustig naar de wc kan gaan om te poepen (ja, poepen doe ik ook net als jij;)) dan heb ik soms zin om de deur van het toilet op slot te draaien om een kwartier later weer terug te keren. Natuurlijk doe ik dit niet, maar deze gedachtes zijn wel heel menselijk, vind ik. Als ik geluk heb, duurt zo’n terror bui 5 á 10 minuutjes, daarna is het weer over en kunnen we er weer tegen aan, soms ook niet en dan staat de volgende uitdaging alweer op me te wachten.

Maar zwaar? Dat is heel erg persoonlijk. Ik denk dat slaap te kort echt een grote killer is. Ik ben gezegend met een kind wiens grootste hobby slapen is – lijkt ze toch nog ergens op haar moeder – dus ik kan goed doorslapen ‘s nachts en dat scheelt de wereld. Voor mij zijn het momentopnames. Ik ga niet zeggen dat het hier allemaal fantastisch verloopt, zeker niet wanneer Danny weer een aantal weken van huis is. Er zijn dagen bij dat ik ‘s middags om twee uur nog steeds in mijn pyjama met een vette knot op mijn kop chocola zit te (vr)eten als ontbijt en Netflix lig te kijken omdat ik het allemaal even niet meer zie zitten. Of gewoon geen zin heb om me aan te kleden, de was te doen, te stofzuigen en al die huishoudelijke shit dingen. Maar er zijn ook dagen bij waar we voor 9 uur ‘s ochtends aan gekleed en al aan de tafel ontbijten en ik het helemaal onder controle heb. Ik geef mezelf dan een schouderklopje; ”you got this girl”. Ach, ik denk altijd maar zo; ik ben een vreselijke huisvrouw en een fantastische moeder.

Ik ben als moeder zijnde niet zo streng voor mezelf, mensen die dat wel voor mij zijn op dit gebied vind ik irritant. Iedere ouder wil namelijk het beste voor zijn of haar kind, daar geloof ik in. We doen het allemaal op ons eigen manier, zou wat zijn als iedereen hetzelfde deed, zo saai. Als ik kritiek krijg op mijn manier van opvoeden vind ik dat raar, er is namelijk niet één manier waarop je het goed doet, er zijn er duizenden. Positief blijven en denken in mijn rol als moeder vind ik het allerbelangrijkste, de humor in sommige situaties zien helpt ook enorm, en van zeikende mensen word ik sowieso moe.

Straks, met een tweede erbij gaat dat natuurlijk wel anders worden. Ik heb geen idee hoe ik mijn aandacht ga verdelen maar ik weet zeker dat het goed gaat komen. Ik heb namelijk twee armen en benen en nog meer dan genoeg liefde voor nog zo’n klein draakje in huis. Er zullen dagen zijn dat ik misschien denk; ”waar ben ik aan begonnen?!” maar die dagen zullen nooit opwegen tegen de momenten dat ik mijn kindjes samen zie spelen, knuffelen en natuurlijk slapen, let’s be honest.

Dus, of ik het moederschap zwaar vind en hoe ik het allemaal doe? Ik heb geen idee, ik doe het gewoon, denk niet te veel na, ben vooral niet te streng voor mezelf, en dat alles met heel veel liefde.

Liefs, Natalie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

17 reacties

  1. Marleen
    20 januari 2018

    Wat heerlijk om dit te lezen natalie!!! Heerlij echt! Mag je van mij vaker doen en wat is dit herkenbaar allemaal. Je slaat de spijker op zijn kop! Chapeau.

    • Natalie Vijfhuizen
      21 januari 2018

      Lief van je! Dankjewel! XXX

  2. Loes
    20 januari 2018

    YAAAAAAS GIRL!!!! Zo gelijk heb je! Wat schrijf je toch heerlijk herkenbaar love it.

    • Natalie Vijfhuizen
      21 januari 2018

      Thanks!!!! XXX

  3. Anouk
    20 januari 2018

    Mijn reactie als mensen niet al te subtiel laten weten dat het pittig wordt met 1 van nét 2 en een baby: er zijn mij velen voor gegaan en er zullen nog velen volgen dus ik denk dat ik het wel overleef…..
    En verder mensen lekker laten lullen!

    • Natalie Vijfhuizen
      21 januari 2018

      Hahaha inderdaad! Dat denk ik ook altijd! Goede reactie 😉

  4. Birgit
    20 januari 2018

    Heerlijk om te lezen mijn zoon wordt volgende maand 2 jaar en mijn dochter is van oktober.. en ik vind het zo veel makkelijker.. rustige dochter en idd een terrorbui bij mijn zoon zijn ook herkenbaar.. maar wat je zegt na 5 min zijn die ook weer voorbij en gaat hij spelen alsof er niks aan de hand was .. zoon lief wil maar al te graag helpen met flesjes geven.. zelfs kusjes krijgt Lisa.. heerlijk ik geniet ervan.. en bleh dagen tja die zijn er hier ook hoort erbij..

    Succes met je laatste loodjes geniet ervan
    Liefs Birgit

    • Natalie Vijfhuizen
      21 januari 2018

      Dankjewel Birgit en fijn dat het herkenbaar is, betekent dus ook dat ik hier niet alleen in sta (had ik ook echt niet verwacht!) Fijne zondag! X

  5. Lisa Jane
    20 januari 2018

    Goed geschreven en helemaal mee eens! Xx

    • Natalie Vijfhuizen
      21 januari 2018

      Thanks! 🙂 XXX

  6. 20 januari 2018

    Hahaha oh Naat, deze blog is geniaal!! Ik hou ervan! En die foto’s zijn ook geweldig Jij kan dit!! Dikke kussen Angeel❤️

    • Natalie Vijfhuizen
      21 januari 2018

      Yaaaay thanks lieverd <3 XXX

  7. Gloria
    21 januari 2018

    Amai Natalie, wat een mooie teksten! Jou verhaal geeft mij zoveel moed, en kijk zovaak naar jou fototjes die je post zo ontzettend mooi!

    • Natalie Vijfhuizen
      21 januari 2018

      Wat lief en wat onwijs leuk om te horen dankjewel! X

  8. 21 januari 2018

    Fantastisch toch …
    de liefde sleept je er wel doorheen! Wat niet wil zeggen dat ik mijn twee prinsessen wel eens aan een haakje wil hangen! *hihi* But we make the best of it, don’t we?!

    • Natalie Vijfhuizen
      21 januari 2018

      Yes! Helemaal mee eens! En die gedachtes zijn ook gewoon volkomen normaal vind ik 😉 Liefs!

  9. Axelle Van de Velde
    21 januari 2018

    Heb zelf ook 2 meiden die 15 maanden schelen in leeftijd. Inderdaad soms denk je pfieuw waar ben ik aan begonnen??!! Maar het weegt echt niet op tegen alle leuke en mooie momenten die we samen beleven. Ik kan je maar 1 raad meegeven ‘Just go with the flow’
    Komt allemaal dik inorde! Veel succes