Voorkeur voor het geslacht?

Wanneer je zwanger bent van de tweede, krijg je vaak hele andere vragen naar je hoofd geslingerd dan bij de eerste. Zo’n lekker cliché voorbeeldje is: ”heb je een voorkeur voor het geslacht?!” Ik vind de vraag simpelweg kut, maar eerlijk antwoord daarop geven is helemaal niet leuk. Achteraf denk ik; waarom eigenlijk niet? Het is toch heel normaal om een lichte voorkeur te hebben? Natúúrlijk is gezondheid het aller aller aller belangrijkste, maar achter het geslacht van de baby komen is gewoon mega spannend en leuk! Of wij een voorkeur hadden vertel ik je vandaag!

Toen wij besloten voor een tweede kindje ”te gaan”, zei Danny al direct dat hij dan hoopte dat het dan een jongetje zou worden. Ik kom zelf uit een gezin van drie meiden + mijn moeder (arme vader), wat altijd mega gezellig was, dus ik had op dat moment totaal geen voorkeur. Danny haalde google erbij en toetste in: ”hoe krijg je een jongetje?!” Ik moest keihard lachen, want in dat soort gare theorieën geloof ik dus écht niet. Er stond dat wanneer je op je vruchtbaarst bent, je de ”daad” moest verrichten, dan zou de kans het grootst zijn om een jongetje te krijgen.

Op 27 Juni 2017 gooide ik mijn pil weg, op 9 Juli zou ik op mijn vruchtbaarst zijn en op 2 Augustus had ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen. Ik was 5 weken zwanger! BTW: mocht je de video gemist hebben waarop in de zwangerschapstest deed, klik dan hierToen ik zag dat ik zwanger was, kreeg ik ineens een soort van voorkeur. Je krijgt vaak een lading van kritiek over je heen wanneer je dit zegt, dus ik vind het best eng om het wel te doen, maar eerlijk is eerlijk; ik had dus een hele lichte voorkeur. Toen ik samen met mijn moeder en mijn oma naar de verloskundige ging voor de 12 weken echo en een klein garnaaltje op het beeldscherm zag zwemmen zei mijn gevoel direct; dit is een jongen!

Vier weken later, toen Danny thuis kwam na een uitzending gingen we voor de geslachtsecho naar het ziekenhuis. We waren zenuwachtig, want we hoopte dat alles nog goed zou gaan met ons kindje. Op dat moment verdween mijn voorkeur als sneeuw voor de zon en wilde ik gewoon dat er een kloppend hartje te zien zou zijn. Danny fluisterde in mijn oor voor we naar binnen gingen; ”gek hè, het maakt me niks meer uit, als het maar gezond is.”

Toen we eenmaal bezig waren met de echo, zag de echoscopiste al heel snel het geslacht van de baby. ”Oh”, zei ze, ”daar kunnen we niet omheen hoor!” (mocht je de video gemist hebben, klik dan hier) Er was overduidelijk een klein piemeltje te zien. Toen ik het woord jongetje uit haar mond hoorde komen begon ik te janken als een bezetene. Ja echt, ik schaam me nog steeds, haha. Het voelde als een droom. Ik heb namelijk altijd gezegd dat het mij fantastisch lijkt om een zoon en een dochter te mogen krijgen, het lijkt me zoiets bijzonders. Natuurlijk was ik nét zo blij geweest met een gezond meisje, maar ik durf toch wel te zeggen dat ik iets meer hoopte op een jongetje. Wij zaten op een blauwe wolk en waren mega trots, er groeide namelijk een gezond mannetje in mijn buik!

Een voorkeur voor het geslacht hebben voelt eigenlijk niet oké, maar wel heel realistisch. Natuurlijk is het fantastisch dat wanneer je na een dochter een zoon mag krijgen en andersom. Het voelde voor mij bijna te mooi om waar te zijn en ik ben iedere dag dankbaar voor deze zwangerschap ongeacht het geslacht. Toch vind ik het wel heel hypocriet dat iedereen aan je vraagt of je een voorkeur had maar wanneer je daar eerlijk antwoord op geeft je het eigenlijk nooit goed doet. Ik zeg het eerlijk; een lichte voorkeur was hier dus wel aanwezig voor de tweede, bij de eerste had ik dit overigens totaal niet. Durven jullie je hier over uit te spreken? Hadden jullie een voorkeur voor het geslacht? Ik ben benieuwd!

Liefs, Natalie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

12 reacties

  1. Renske
    15 maart 2018

    Jammer dat mensen er altijd wel wat op aan te merken hebben.
    Bij de eerste heb ik altijd geroepen het is een meid. Tot we voor de 20weken echo moesten en voor we naar binnen gingen, zei ik tegen me vriend het is een jongen. En wat bleek het was ook een jongen. Bij de 2de zwangerschap gehoopt op een meisje, en was ook inderdaad een meisje. Terwijl iedereen in de omgeving ervan uit ging dat het een jongen was. Met moeder had zelfs al blauwe kleertjes gekocht. Maar wij hadden niet verteld wat we zouden krijgen. Dus des te spannender was het voor de familie.

  2. Myrna
    15 maart 2018

    Ik snap niet wat er erg aan is, tuurlijk staat de gezondheid voorop maar hoe leuk is t als je een jongetje en een meisje hebt. T is zo verschillend vaak. Ik heb altijd gezegd dat ik eerst een jongetje en dan een meisje zou willen omdat dat me leuker lijkt dan andersom. Ik heb nu een zoontje dus wie weet

  3. Debby
    15 maart 2018

    Ik vind het heel normaal dat je een (lichte) voorkeur hebt hoor. Ik hoopte dit keer weer op een meisje, mijn vriend op een jongetje.
    Al hadden we allebei heel sterk het voorgevoel dat het weer een meisje zou zijn, dit klopte ook.
    Wel vinden we het allebei jammer dat er zeer waarschijnlijk nooit een jongetje zal komen want voor ons is het gezin straks compleet.

  4. Dominique
    15 maart 2018

    Ik hoopte iets meer op een meisje. Dat is gewoon een droom van me. Een kleine versie van mezelf. Maar ik ben even blij met dit mooie jongetje! En wie weet komt bij de volgende zwangerschap mijn droom alsnog uit. Of daarna! Haha!

  5. linda
    15 maart 2018

    Mijn oudste is een jongen en kan met eerlijkheid zeggen dat het mij leuk had geleken wanneer de tweede een meisje was geweest.
    Maar hoe cliché ook, na de bevalling ben ik nog nooit zo blij geweest met mijn tweede zoon!
    Nu heb ik 2 grote mannen in huis rondlopen en ik inmiddels de kleinste in huis maar wel enorm trots op mijn mannen!!

  6. Petra Posthumus
    15 maart 2018

    Ik vind het zo stom als mensen er iets van vinden als je een lichte voorkeur hebt.
    Ik kom ook uit een meiden gezin (3 meiden & mijn moeder)
    Ik heb een zoontje van bijna 3 jaar en ik durf eerlijk te zeggen dat ik heel erg hoop op een meisje mocht ik zwanger zijn.
    Een jongen is net zo welkom en zou ik ook dol gelukkig mee zijn. Maar de band tussen moeder en dochter lijkt mij zo bijzonder.
    Dus mocht ik kunnen kiezen zou ik denk ik voor een meisje kiezen. Al denk ik ook vaak dat een jongentje voor mijn zoontje veel leuker zal zijn.
    Eigenlijk maakt het geslacht ook niet uit. Gezondheid is het aller belangrijkste !
    Fijn dat je hier eerlijk je verhaal durft te doen. Ik word erg blij van zulke blogs !

  7. Anna louise
    15 maart 2018

    Onze oudste is een meisje. Bij de tweede zwangerschap zei mijn dochter toen we een van de eerste echo’s hadden: dat is mijn zusje. Ze was zo stellig dat zelfs de vk er verbaasd over was!
    Met 16 wk de geslachts echo : een jongen! Superblij, maar wel even omschakelen. Omdat onze dochter zo stellig was, daar toch een beetje vanuit gegaan…

  8. Loes
    15 maart 2018

    Kom zelf uit een gezin met 4 meiden. Altijd gedacht dat ik ook een meisje zou krijgen, wat bleek.. een echte jongen. Nou ik kan je vertellen, het is fantastisch!!

  9. 15 maart 2018

    Bij de eerste wou ik graag een jongen die dan altijd “de grote broer” zou zijn die de rest beschermt. Ik heb gekregen wat ik wou. Bij de tweede wou ik heel graag een meisje. Om van elk eentje te hebben. Toen de dokter zei dat het weer een jongen was, was ik die eerste momenten niet zo blij. Maar ik ben er gewend aan geraakt en zou het nu echt niet anders willen. En neen, in vind niet dat het slecht is om een voorkeur te hebben. Bij mij was dat zelfs behoorlijk sterk aanwezig. Maar ik voel mij daar niet slecht bij want ik hou ontzettend veel van onze beide jongens…

  10. Valerie
    15 maart 2018

    En hoe heb je meer kans op een meisje?

  11. 15 maart 2018

    Dat mag je écht we hebben! Ik had bij mijn eerste zwangerschap een HELE sterke voorkeur. Ik kreeg een jongen. PUNT. Niemand kon me wijs maken dat het ook een meisje kon zijn, want nee ik kreeg gewoon een jongen. Heel eerlijk: bij de geslachtsbepalingsecho was ik toch best zenuwachtig; wat nou als het wél een meisje werd? Ik moest er niet aan denken! Maar ik had het toch goed. Ook de tweede keer, als was mijn voorkeur toen minder sterk

  12. Snoetje
    15 maart 2018

    Je lichte voorkeur is heel normaal. Het is net zo’n cliché als ‘als het maar gezond is’. Natuurlijk is dat ontzettend fijn, maar stel dat het niet gezond is, en het heeft een (kleine) afwijking, is zo’n baby’tje dan minder bijzonder en welkom? Doorbreken die clichés!