WAT ZIJN MIJN AMBITIES?!

Laatst had ik een gesprek met een van mijn beste vriendinnetjes en we hadden het over ambities. We bespraken het feit dat wanneer je moeder wordt, er zoveel veranderd. Je doelen, gevoelens, instelling, emoties, ga zo maar door én dat dit voor iedere vrouw ook weer heel anders is. De een vind het heerlijk om veel met haar kindjes te zijn, de ander gaat graag naar haar werk en is daardoor een leukere moeder. Over éen ding waren mijn vriendin en ik samen eens; het is allemaal prima! Of je nu thuisblijfmoeder bent of kiest voor je carrière. Maar er zijn wel veel vragen waar je als moeder mee zit. Hoe vaak ga je werken? Hoe maak je al die afwegingen? En hoe combineer je dat met het werk van je partner? En wat zijn nou je echte ambities?

Stay at home mom

Toen ik voor het eerst moeder werd van Lola, werkte ik niet. Het eerste jaar waren wij altijd samen, op Aruba, een luxe positie was dat. Ik heb ontzettend genoten van die tijd en miste het werken totaal niet. Ik had van te voren gedacht dat het niets voor mij zou zijn, dat ik het werken zou gaan missen en gillend gek zou worden thuis. Maar dat is sowieso al de eerste misvatting die ik had én andere hebben; je bent écht niet de hele dag thuis om schoon te maken, eten te koken en te wachten tot je vent weer thuiskomt. Toen we weer terug in Nederland kwamen, besloot ik mijn blog uit te breiden en hier mijn werk van te maken, ik gaf mezelf een jaar om dit voor elkaar te krijgen. Het lukte, en ik was ondertussen zwanger van Joe. Na zijn geboorte kreeg ik dat gevoel wel, ineens had ik de wildste plannen en besloot ik dat het nu tijd was voor mijn carrière.

Hoi Burnout

Ik ging als een razende. Ik was nog helemaal niet gewend aan het hebben van twee kindjes, we hadden terror nachten en ik dacht dat het een goed idee was om op dat moment een eigen webshop op te zetten met een vriendin. Ha! De site was nog niet eens live en het ging al als een trein. Lekker onvoorbereid gingen we te werk. Vijf dagen in de week was ik bezig met mijn blog, vlog, instagram en webshop. Ik ging zelf ‘s nachts verder als ik Joe moest voeden. Gekkenwerk! Toen kwam de burn out. Ik kon niets meer, wilde niets meer en zelfs boodschappen doen was eigenlijk al te veel. Ik heb een hoop gedeeld over de burn out dus dat ga ik nu verder niet meer doen, inmiddels ben ik er (zo goed als) uit en merk ik dat ik er zo onwijs veel van heb geleerd. Ik denk overigens dat het begin van de burn-out kwam toen we weer terug in Nederland kwamen, combinatie van te veel veranderingen in korte tijd en een enorme heimwee naar het eiland. Het ”mooie” van mijn burn out is dat ik nu dus heel goed weet wat ik wél en niet wil.

Geen ambities

Ieder jaar kijk ik naar wat ik wil bereiken en wat mijn doelen zijn. Ik denk dat het heel goed is om je doelen duidelijk voor ogen te hebben, maar ik denk ook dat het heel belangrijk is om te beseffen wat haalbaar is voor jou en je prioriteiten op orde te hebben. Mijn prioriteiten liggen vooral bij het opvoeden van mijn kindjes, blij zijn met mezelf, mijn relatie en geluk vinden in kleine dingen en plezier houden in mijn werk. Werken vind ik ontzettend leuk, maar daar moet ik niet alleen maar mijn geluk uit kunnen halen, dit was iets wat voorheen wel mijn geluk kon bepalen. Natuurlijk moet je gelukkig worden van je werk, logisch, maar het kan niet je enige geluksfactor zijn. Ik had ook vaak het gevoel dat ik me moest bewijzen; dat ik moest laten zien dat ik meer was dan alleen maar een moeder.

Doordat Danny een studie rechten doet en fulltime werkt, heeft zijn carrière nu even voorrang. Heel veel mensen vragen altijd aan mij of ik het niet erg vind om zoveel tijd alleen met de kinderen door te brengen. En of ik niet eens iets anders zou willen doen dan zorgen. Want daar komt ie dan weer; ik ben nog zo jong en zou ik dan niet een carrière willen? Eerlijk? Nee, ik vind het wel goed zo. Ik steun Danny 100% in alles wat hij doet, en weet dat dit nu echt even het belangrijkste is. Daarnaast hebben we twee jonge kindjes thuis, en ik besef me zo goed dat ze maar 1 keer klein zijn. Ik wil zoveel mogelijk bij ze zijn omdat ze Danny al zo vaak moeten missen, én ik word daar gewoon het aller gelukkigst van. Overigens vind ik niet dat iedere moeder dat zo moet doen, maar dit is wat voor ons het beste werkt. Ik hoef geen enorme carrière, misschien als de kids naar school gaan dat ik hier anders over denk, maar voor nu heb ik genoeg aan het ”moederen” en parttime werken voor mijn blog. Ik droom ook niet over 100.000 volgers op instagram, ik ben blij met wat er nu is en wie er nu zijn. Ik ben blij met alle lieve mensen die de moeite nemen een berichtje achter te laten, mijn blogs met plezier lezen en mijn vlogs kijken. En dat ik gewoon lekker mijn eigen ding kan doen, daar ben ik trots op. Ik heb momenteel meer plezier in mijn werk dan ooit te voren, juist omdat ik mezelf minder druk op leg, denk ik. En daar heb je ‘m weer; heel goed weet wat mijn prioriteiten zijn.

Dus of ik nog meer ambities heb (carrière gericht dan hè)? Momenteel even niet, super blij en gelukkig met waar ik nu sta en nogmaals; dit is mijn persoonlijke gevoel, dit is voor iedere moeder/vrouw anders.

Ik ben benieuwd of er misschien moeders zijn die het juist helemaal anders doen? Bijvoorbeeld een man die wat meer thuis is? Of beide veel werken? En hoe pak je dat aan? Of herken je je juist hierin? Verder ben ik helemaal niet nieuwsgierig hoor, haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

9 reacties

  1. Lysanne
    10 april 2019

    Topper! Lekker bij jezelf blijven.

  2. Amy
    10 april 2019

    Yes! Zo eens en het zelfde hierzo, ik denk dat die drang om jezelf te bewijzen uit onzekerheid komt (van al die vrouwen die erop hameren om carrière te maken bedoel ik dan he) leuk dat je laat zien dan het dus niet hoeft. follow your heart!!

  3. Yvonne
    10 april 2019

    En zo is het!! Top!! Yvonne

  4. Aimee
    10 april 2019

    Wat super goed dat je dit deelt! En idd ook erkend dat je niet beide vol voor een carrière kunt gaan op hetzelfde moment. Alleen maar super knap dat je Danny nu die ruimte kan geven en juist omdat je nog jong bent kan jou tijd later komen, of niet en dat is ook prima. Ik werk wel 4 dagen maar zeg ook altijd dat kan alleen maar omdar mijn vriend voor zichzelf werkt en flexibel is, anders had ik dit niet kunnen doen. Plus fijne (schoon) ouders in de buurt. Maar straks met 2 ga ik wel ouderschapsverlof opnemen en ook zien hoe het gaat. Want ik hoef niet kosten wat het kost te werken 🙂

  5. Susan
    10 april 2019

    Ik herken je helemaal. Ik ben sinds de geboorte van mijn oudste (nu 4 jr) thuis. En heb inmiddels een baby erbij van bijna een jaar. Ook wij kiezen als gezin er voor dat ik thuis ben. Dat geeft zoveel rust, qua huishouden, eten klaarmaken, tijd na school om te relaxen thuis etc.
    Toch merk ik bij mezelf wel bij vlagen een gemis. Ik ben vaak zoekende naar een hobby/leerproces of werk vanuit huis. Ik ben nog niet uit of dat uitsluitend vanuit mezelf komt of vanuit het idee wat anderen kunnen hebben over mij.

  6. Maiken
    11 april 2019

    Fulltime moeder van 2 kleintjes. Een jongetje van 2,5 en een meisje van ruim 9(!!!!) weken. Hiervoor altijd gewerkt in de gehandicapten zorg maar geen idee of ik dit (weer) wil gaan doen als we terug komen.
    We wonen als gezin sinds vorig jaar juni in Italië voor defensie, heel erg op ons zelf aangewezen gezien we hier helemaal ‘alleen’ zitten, en dan bedoel ik zonder andere expat (partners) of überhaupt engels sprekende mensen.
    De taal is een mega barrière, omdat engels spreken hier amper voor komt. Desondanks heel dankbaar voor deze uitdaging en dat ik heerlijk mag genieten van mijn opgroeiende kroos. Heb jaren geleden zelf gekampt met een ‘mentale griep’ en heb geleerd, en leer nog steeds, dat je niet te hoge eisen aan jezelf moet stellen. Word ik dus heel ongelukkig van, omdat het simpelweg niet haalbaar is en je voor je gevoel faalt. Ik houd me nu even zo weinig mogelijk bezig met ‘later’ want er komt nog genoeg later. Voor nu geniet ik heerlijk van mijn 2 kindjes en dat voelt zo fijn! Liefs

  7. Lynn
    12 april 2019

    Heel goed! En ik denk ook dat je jezelf niet mag onderschatten. Wat je allemaal bereikt hebt met je blog en insta vind ik dat je ook mag beschouwen als carriere maken! Zoveel die het willen, maar een stuk minder die echt succesvol zijn! Carriere maken zit hem echt niet in 40 uur per week straks in pak naar werk. Je doet het super!

  8. 23 april 2019

    Mooi geschreven lieverd en respect voor je!! Hier “stay at home mom”, maar met 1000 andere dingen bezig 😉 LFS

  9. Sabrina
    3 mei 2019

    Mooi geschreven, ik heb 2dochters en werk 3 dagen op een kinderdagverblijf. Voor dat ik moeder was werkte ik 5 dagen en 2 verschillende banen. Werkte in de thuiszorg en als Nanny in gezin. Maar ik wou graag weer met kleine kinderen werken En ging toen naar een peuterspeelzaal en de Bso maar dat was toch niet echt mijn plek omdat de hele week te gaan doen en zag toen mijn dochter helemaal niet veel. Nu met 2 dochters heb ik het goed kunnen combineren. Mijn oudste gaat 1 dag mee naar kinderdagverblijf en mijn moeder past 3 dagen op. Mijn vriend werkt 6 dagen en begint in de nacht tot einde van de dag begin de avond. Op zondag zijn we meestal wel samen met de kids. De opvoeding doe ik veel en de huishouding. Maar dat gaat prima.